เรียบเรียงโดย SP Solution Center ด้วยถ้อยคำของเราเอง จากมุมของที่ปรึกษาที่วางระบบให้โรงงานอาหาร — ไม่ใช่เอกสารของ Codex Alimentarius, FAO หรือ WHO และไม่ใช่คำแปลอย่างเป็นทางการ กล่องสรุปในบทความเป็นการย่อสาระของข้อ 9.2.4–9.2.6 ด้วยถ้อยคำของเรา ส่วนตารางหลักฐานและแบบฟอร์มเป็นข้อแนะนำจากประสบการณ์ของเรา ไม่ใช่ข้อบังคับของ Codex เอกสารต้นฉบับภาษาอังกฤษเปิดอ่านได้ฟรีจากเว็บไซต์ FAO/WHO
อุณหภูมิ อากาศ และแสงสว่าง เป็นสามสิ่งที่มองไม่เห็นเป็นเอกสาร แต่ควบคุมความปลอดภัยของอาหารอยู่ตลอดเวลาทำงาน ห้องเย็นที่อุณหภูมิสูงกว่าที่ตั้งไว้เพียงไม่กี่องศาทำให้เชื้อก่อโรคเพิ่มจำนวนได้ในเวลาไม่นาน ลมที่พัดจากพื้นที่รับวัตถุดิบเข้าสู่พื้นที่บรรจุนำฝุ่นและละอองไปสู่อาหารที่เปิดโล่ง หยดน้ำที่กลั่นตัวใต้เพดานเพราะการระบายอากาศไม่เพียงพอหยดลงบนสายการผลิตโดยไม่มีใครสังเกต และแสงที่ไม่พอทำให้พนักงานคัดแยกสิ่งแปลกปลอมออกจากวัตถุดิบไม่ได้ตั้งแต่ต้นทาง Codex จึงแยกสามเรื่องนี้ออกเป็นข้อ 9.2.4 ข้อ 9.2.5 และข้อ 9.2.6 ภายใต้หมวดสิ่งอำนวยความสะดวกของสถานประกอบการ
สภาพที่พบบ่อยในโรงงานขนาดเล็กถึงขนาดกลางของไทยคือ มีเครื่องทำความเย็นและพัดลมระบายอากาศครบ แต่ไม่มีผู้ใดทราบว่าอุปกรณ์แต่ละตัวรองรับงานใดและตั้งค่าไว้เท่าใด เทอร์โมมิเตอร์ที่หน้าตู้แสดงตัวเลขแต่ไม่เคยมีผู้จดบันทึก พัดลมดูดอากาศติดตั้งไว้ตามความสะดวกของงานติดตั้งจึงเป่าลมจากบริเวณล้างภาชนะเข้าสู่ห้องบรรจุ และหลอดไฟเหนือสายการผลิตเป็นหลอดเปลือยที่ไม่มีฝาครอบ ซึ่งหากแตกขึ้นมาจะทำให้เศษแก้วกระจายลงสู่อาหารโดยตรง
ตอนนี้จะย่อสาระของข้อ 9.2.4 ถึงข้อ 9.2.6 ด้วยถ้อยคำของเรา แล้วแปลงเป็นหลักฐานชุดเล็กที่โรงงานขนาดเล็กทำได้จริง โดยเน้นการรู้ว่ามีอะไรอยู่ที่ใด ตั้งค่าไว้เท่าใด ใครเฝ้าระวัง และเมื่อผิดปกติแล้วดำเนินการอย่างไร พร้อมขั้นตอนลงมือทำและตัวอย่างแบบฟอร์ม
1. ข้อ 9.2.4–9.2.6 กล่าวถึงอะไร
ข้อ 9.2.4 อุณหภูมิ ผูกความเพียงพอของสิ่งอำนวยความสะดวกไว้กับลักษณะงานด้านอาหารที่โรงงานทำจริง โดยครอบคลุมอุปกรณ์สำหรับให้ความร้อน ทำให้เย็น ปรุงสุก แช่เย็น และแช่เยือกแข็ง รวมถึงสำหรับการเก็บรักษาอาหารแช่เย็นหรือแช่เยือกแข็ง และเมื่อจำเป็น ควรมีการควบคุมอุณหภูมิของบรรยากาศโดยรอบ เพื่อให้อาหารปลอดภัยและเหมาะสมต่อการบริโภค
ข้อ 9.2.5 คุณภาพอากาศและการระบายอากาศ กำหนดให้จัดให้มีวิธีการระบายอากาศตามธรรมชาติหรือด้วยเครื่องกลอย่างเพียงพอ โดยระบุวัตถุประสงค์ไว้สี่เรื่อง ได้แก่
- ลดการปนเปื้อนของอาหารทางอากาศ ให้เหลือน้อยที่สุด เช่น การปนเปื้อนจากละอองลอยและหยดน้ำที่เกิดจากการควบแน่น
- ช่วยควบคุมอุณหภูมิของบรรยากาศโดยรอบ
- ควบคุมกลิ่น ที่อาจส่งผลต่อความเหมาะสมของอาหาร
- ควบคุมความชื้น เพื่อให้อาหารปลอดภัยและเหมาะสม เช่น เพื่อป้องกันไม่ให้อาหารแห้งมีความชื้นเพิ่มขึ้นจนจุลินทรีย์เจริญเติบโตและสร้างสารพิษ
และระบุต่อว่าระบบระบายอากาศควรได้รับการออกแบบและก่อสร้างเพื่อไม่ให้อากาศไหลจากบริเวณที่ปนเปื้อนไปสู่บริเวณสะอาด รวมทั้งระบบต้องบำรุงรักษาและทำความสะอาดได้โดยง่าย
ข้อ 9.2.6 แสงสว่าง กำหนดให้จัดให้มีแสงสว่างตามธรรมชาติหรือแสงประดิษฐ์อย่างเพียงพอ เพื่อให้ธุรกิจอาหารดำเนินงานได้อย่างถูกสุขลักษณะ โดยแสงสว่างต้องไม่ส่งผลเสียต่อความสามารถในการตรวจพบข้อบกพร่องหรือสิ่งปนเปื้อนในอาหาร และการตรวจสอบความสะอาดของสถานที่และเครื่องมืออุปกรณ์ ความเข้มของแสงควรเพียงพอต่อลักษณะของการปฏิบัติงาน และเมื่อเหมาะสม โคมไฟควรได้รับการป้องกัน เพื่อให้มั่นใจว่าอาหารจะไม่ปนเปื้อนจากการแตกของหลอดไฟ
ถ้อยคำเต็มให้อ่านจากเอกสารต้นฉบับ ซึ่งเปิดอ่านได้ฟรีจากเว็บไซต์ FAO/WHO
สิ่งที่ควรสังเกตคือ ทั้งสามข้อนี้ไม่ได้ระบุตัวเลขใดเลย ไม่มีอุณหภูมิห้องเย็นเป็นองศา ไม่มีจำนวนรอบการเปลี่ยนอากาศต่อชั่วโมง และไม่มีค่าความเข้มแสงเป็นลักซ์ ตัวเลขที่โรงงานคุ้นเคยมักมาจากกฎหมายของแต่ละประเทศ ข้อกำหนดของลูกค้า หรือมาตรฐานที่โรงงานขอการรับรอง ไม่ใช่จากข้อเหล่านี้ของ Codex Codex ใช้ถ้อยคำว่าเพียงพอ เหมาะสม และเมื่อจำเป็น แล้วผูกทุกอย่างไว้กับลักษณะของอาหารและของกระบวนการที่โรงงานทำอยู่ ผู้ตรวจจึงมักไม่เริ่มจากการถามตัวเลข แต่ถามว่าท่านกำหนดค่าที่ใช้จากอะไร ใครเป็นผู้เฝ้าระวัง และเมื่อค่าเบี่ยงเบนไปแล้วท่านทำอย่างไรกับอาหารที่อยู่ในเครื่องขณะนั้น
2. โรงงานต้องมีหลักฐานอะไร
ข้อ 9.2.4 ถึงข้อ 9.2.6 เป็นข้อในระดับ GHPs โรงงานขนาดเล็กถึงขนาดกลางที่เริ่มทำระบบมีผู้ดูแลระบบ GHPs หนึ่งถึงสองคน และมีหัวหน้ากะเป็นผู้เฝ้าระวังหน้างานจริง หลักฐานของสามข้อนี้จึงควรรวมกันเป็นทะเบียนอุปกรณ์ไม่กี่แผ่นกับบันทึกประจำวันที่ใช้สมุดเล่มเดียวได้ ป้าย ควรมี คือหลักฐานพื้นฐานที่ผู้ตรวจ GHPs ขอดูเป็นประจำ ส่วนป้าย เมื่อระบบโตขึ้น คือสิ่งที่มาตรฐานระดับ HACCP หรือมาตรฐานสากลจะคาดหวังเพิ่มในภายหลัง โดยมีสิ่งที่ใช้แทนได้ในวันเริ่มต้น
| เรื่องที่ข้อ 9.2.4–9.2.6 กล่าวถึง | หลักฐานที่ควรมี | ผู้ตรวจมักดูอะไร |
|---|---|---|
| ข้อ 9.2.4 ความเพียงพอของสิ่งอำนวยความสะดวกด้านความร้อน ความเย็น และการเก็บรักษา · การเฝ้าระวังอุณหภูมิ | ควรมี ทะเบียนอุปกรณ์ควบคุมอุณหภูมิหนึ่งแผ่นพร้อมบันทึกการเฝ้าระวังประจำวัน ระบุตู้เย็น ห้องเย็น ตู้แช่เยือกแข็ง เครื่องต้ม เครื่องอบ และห้องที่ต้องคุมอุณหภูมิบรรยากาศ พร้อมค่าที่ตั้งไว้ ที่มาของค่านั้น ผู้เฝ้าระวัง และความถี่ที่โรงงานกำหนด | สุ่มหยิบบันทึกวันหนึ่งแล้วเดินไปอ่านหน้าตู้จริงเทียบกัน · ถามว่าค่าที่ตั้งไว้มาจากกฎหมาย ข้อกำหนดลูกค้า หรือผลการพิสูจน์ยืนยันใด |
| ข้อ 9.2.5 การระบายอากาศที่เพียงพอ · การไม่ให้อากาศไหลจากบริเวณที่ปนเปื้อนไปสู่บริเวณสะอาด · การบำรุงรักษาและทำความสะอาดระบบ | ควรมี ทะเบียนจุดระบายอากาศพร้อมผังทิศทางการไหลของอากาศ ลงตำแหน่งพัดลม ช่องลมเข้า ช่องลมออก และเครื่องปรับอากาศในแผนผัง ระบุทิศทางลมที่ต้องการระหว่างพื้นที่ พร้อมรอบการทำความสะอาดตะแกรงและแผ่นกรอง และผู้รับผิดชอบ | ทดสอบทิศทางลมด้วยควันหรือแถบกระดาษที่ประตูเชื่อมระหว่างพื้นที่ · ตะแกรงพัดลมมีฝุ่นหนาหรือไม่ · มีหยดน้ำควบแน่นเหนือสายการผลิตหรือไม่ |
| ข้อ 9.2.6 แสงสว่างเพียงพอต่อการปฏิบัติงานและการตรวจพบสิ่งปนเปื้อน · การป้องกันการแตกของหลอดไฟ | ควรมี ทะเบียนดวงไฟและการป้องกันการแตก ระบุจุดติดตั้ง ชนิดหลอด และวิธีป้องกัน เช่น ฝาครอบหรือหลอดชนิดกันแตก โดยแยกให้ชัดว่าดวงใดอยู่เหนืออาหารที่เปิดโล่งหรือเหนือสายการผลิต พร้อมบันทึกการตรวจสภาพตามรอบ | เงยหน้าดูเพดานเหนือจุดที่อาหารเปิดโล่ง · หลอดที่ไม่มีฝาครอบ ฝาครอบที่แตกร้าว หรือหลอดที่ขาดแล้วยังไม่เปลี่ยน · จุดที่แสงมืดจนคัดแยกสิ่งแปลกปลอมไม่ได้ |
| การจัดการเมื่อค่าเบี่ยงเบนไปจากที่กำหนด และผลต่ออาหารที่อยู่ในระบบขณะนั้น | ควรมี บันทึกเหตุผิดปกติด้านอุณหภูมิ อากาศ และแสงสว่างพร้อมการดำเนินการ ระบุสิ่งที่พบ เวลาที่พบ อาหารที่ได้รับผลกระทบ การตัดสินใจกับอาหารรุ่นนั้น การซ่อม และผู้อนุมัติ | กรณีหลอดไฟแตกครั้งล่าสุดจัดการอย่างไรกับผลิตภัณฑ์บริเวณนั้น · ไฟฟ้าดับครั้งล่าสุดห้องเย็นอุณหภูมิขึ้นถึงเท่าใดและตัดสินใจอย่างไร |
| ความถูกต้องของเครื่องวัดอุณหภูมิที่ใช้เฝ้าระวัง | เมื่อระบบโตขึ้น การสอบเทียบเครื่องวัดอุณหภูมิกับหน่วยงานภายนอกพร้อมใบรับรองที่สอบกลับได้ ในวันเริ่มต้นให้เปรียบเทียบเทอร์โมมิเตอร์ประจำตู้กับเครื่องวัดอ้างอิงของโรงงานตามรอบที่กำหนด และบันทึกส่วนต่างไว้ท้ายทะเบียน | เทอร์โมมิเตอร์ที่หน้าตู้เคยตรวจสอบความถูกต้องหรือไม่ · ส่วนต่างที่พบมีการนำไปพิจารณาหรือไม่ |
| การบันทึกอุณหภูมิอย่างต่อเนื่องและการเตือนเมื่อเกินค่าที่ตั้งไว้ | เมื่อระบบโตขึ้น เครื่องบันทึกอุณหภูมิอัตโนมัติพร้อมสัญญาณเตือนนอกเวลาทำงานสำหรับห้องเย็นและตู้แช่เยือกแข็ง ในวันเริ่มต้นให้อ่านและจดค่าตามรอบที่กำหนด และเพิ่มการอ่านครั้งสุดท้ายก่อนเลิกงานกับครั้งแรกของวันถัดไป | ช่วงกลางคืนและวันหยุดมีวิธีทราบหรือไม่ว่าอุณหภูมิเคยขึ้นสูง · ค่าที่จดตรงกันทุกวันจนผิดธรรมชาติมักถูกตั้งคำถาม |
| การพิสูจน์คุณภาพอากาศเชิงตัวเลข | เมื่อระบบโตขึ้น การวัดความดันอากาศต่างระหว่างพื้นที่ การทดสอบประสิทธิภาพแผ่นกรอง และการตรวจจุลินทรีย์ในอากาศของพื้นที่ที่อาหารพร้อมบริโภคเปิดโล่ง ในวันเริ่มต้นให้ใช้การทดสอบทิศทางลมด้วยควันหรือแถบกระดาษ พร้อมบันทึกภาพและวันที่ | โรงงานทราบหรือไม่ว่าลมไหลจากพื้นที่ใดไปพื้นที่ใด · พื้นที่บรรจุอยู่ปลายทางของลมที่มาจากบริเวณล้างหรือไม่ |
| ความเข้มของแสงที่เหมาะสมกับลักษณะงาน | เมื่อระบบโตขึ้น การวัดความเข้มแสงเป็นลักซ์ที่จุดปฏิบัติงานสำคัญพร้อมเกณฑ์ที่โรงงานกำหนดและที่มาของเกณฑ์ ในวันเริ่มต้นให้ใช้การตรวจโดยผู้ปฏิบัติงานจริง เช่น ทดลองคัดแยกสิ่งแปลกปลอมที่จุดนั้น แล้วบันทึกผลและจุดที่ต้องเพิ่มไฟ | จุดคัดแยกและจุดตรวจสอบผลิตภัณฑ์สว่างพอหรือไม่ · พนักงานที่ทำงานจุดนั้นเห็นว่าเพียงพอหรือไม่ |
3. ทำด้วยตนเองทีละขั้น
- ทำทะเบียนอุปกรณ์ควบคุมอุณหภูมิหนึ่งแผ่น ให้ผู้ดูแลระบบ GHPs เดินสำรวจและลงรายการทุกตัวที่ใช้ให้ความร้อน ทำให้เย็น เก็บรักษาแบบแช่เย็นหรือแช่เยือกแข็ง รวมถึงห้องที่ต้องคุมอุณหภูมิบรรยากาศ ระบุรหัสอุปกรณ์ พื้นที่ที่รองรับ และผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้อง
- กำหนดค่าที่ใช้และระบุที่มาของค่านั้นทุกตัว โดยอ้างกฎหมายที่ใช้บังคับ ข้อกำหนดของลูกค้า หรือผลการพิสูจน์ยืนยันของโรงงานเอง หากยังไม่มีที่มา ให้ระบุว่าใช้ค่าใดไปก่อนและจะหาที่มาเมื่อใด เพราะผู้ตรวจมักถามคำถามนี้ก่อนถามตัวเลข
- กำหนดผู้เฝ้าระวังและความถี่ให้ชัด เช่น หัวหน้ากะอ่านและจดค่าเมื่อเริ่มกะและก่อนเลิกกะ โดยเพิ่มการอ่านครั้งแรกของวันถัดไปสำหรับอุปกรณ์ที่ทำงานข้ามคืน ความถี่นี้เป็นสิ่งที่โรงงานกำหนดเอง ไม่ใช่ตัวเลขจาก Codex จึงต้องบันทึกเหตุผลของการเลือกไว้
- เขียนผังทิศทางการไหลของอากาศบนแผนผังโรงงานหนึ่งแผ่น ลงตำแหน่งพัดลม ช่องลมเข้า ช่องลมออก และเครื่องปรับอากาศ แล้วเขียนลูกศรว่าต้องการให้อากาศไหลจากพื้นที่ใดไปพื้นที่ใด โดยยึดหลักตามข้อ 9.2.5 ว่าอากาศไม่ควรไหลจากบริเวณที่ปนเปื้อนไปสู่บริเวณสะอาด
- ทดสอบทิศทางลมจริงด้วยวิธีที่ลงทุนน้อย เช่น ใช้แถบกระดาษบางหรือควันที่ปลอดภัยที่ประตูเชื่อมระหว่างพื้นที่ ในช่วงเวลาที่เครื่องจักรทำงานตามปกติ แล้วบันทึกผลพร้อมภาพและวันที่ หากพบว่าลมไหลผิดทิศ ให้ปรับตำแหน่งพัดลม ปรับการเปิดปิดประตู หรือปรับสมดุลลมเข้าออก
- กำหนดรอบทำความสะอาดตะแกรงและแผ่นกรอง พร้อมผู้รับผิดชอบ และบันทึกทุกครั้งที่ทำ เพราะข้อ 9.2.5 ระบุว่าระบบระบายอากาศควรออกแบบและก่อสร้างให้บำรุงรักษาและทำความสะอาดได้โดยง่าย ตะแกรงที่ตันคือสาเหตุที่พบบ่อยของการควบแน่นเหนือสายการผลิต
- เดินสำรวจดวงไฟทุกดวงเหนือพื้นที่ที่อาหารเปิดโล่ง แล้วลงทะเบียนพร้อมระบุวิธีป้องกันการแตกของแต่ละดวง จัดลำดับให้ดวงที่อยู่เหนือสายการผลิตและเหนือจุดบรรจุได้รับการติดตั้งฝาครอบหรือเปลี่ยนเป็นหลอดชนิดกันแตกก่อน
- ตรวจความเพียงพอของแสงโดยผู้ปฏิบัติงานจริง ให้พนักงานที่ทำหน้าที่คัดแยกหรือตรวจสอบผลิตภัณฑ์ทดลองทำงานที่จุดนั้นแล้วให้ความเห็น บันทึกจุดที่ต้องเพิ่มไฟและกำหนดเวลาดำเนินการ
- ใช้บันทึกเหตุผิดปกติเล่มเดียวสำหรับทั้งสามเรื่อง ทุกครั้งที่อุณหภูมิเกินค่าที่ตั้งไว้ พัดลมหรือเครื่องทำความเย็นเสีย หรือหลอดไฟแตก ให้บันทึกสิ่งที่พบ เวลา อาหารที่ได้รับผลกระทบ การตัดสินใจกับอาหารรุ่นนั้น และผู้อนุมัติ แล้วสรุปปัญหาที่พบซ้ำเข้าการทบทวนประจำปีที่เจ้าของกิจการหรือผู้จัดการโรงงานรับทราบ
บันทึกอุณหภูมิที่มีค่าเท่ากันทุกวันตลอดหลายเดือน — อุปกรณ์ทำความเย็นตามปกติมีการแกว่งของค่าตามรอบการทำงานและตามการเปิดปิดประตู บันทึกที่ไม่แกว่งเลยมักถูกตั้งคำถามว่ากรอกย้อนหลัง
ค่าที่ตั้งไว้ที่ไม่มีผู้ใดอธิบายที่มาได้ — Codex ไม่ได้ให้ตัวเลขในข้อ 9.2.4 โรงงานจึงต้องระบุเองว่าอ้างจากกฎหมาย ข้อกำหนดลูกค้า หรือผลการพิสูจน์ยืนยันของตน
หลอดไฟเปลือยเหนือสายการผลิตหรือฝาครอบที่แตกร้าวแล้วยังไม่เปลี่ยน — ข้อ 9.2.6 ระบุว่าเมื่อเหมาะสม โคมไฟควรได้รับการป้องกันเพื่อไม่ให้อาหารปนเปื้อนจากการแตกของหลอดไฟ จุดเหนืออาหารที่เปิดโล่งจึงเป็นจุดที่ผู้ตรวจมองก่อนเสมอ
พัดลมดูดอากาศที่เป่าลมจากบริเวณล้างภาชนะหรือบริเวณของเสียเข้าสู่พื้นที่บรรจุ — ขัดกับข้อ 9.2.5 ที่ระบุว่าอากาศไม่ควรไหลจากบริเวณที่ปนเปื้อนไปสู่บริเวณสะอาด และมักเกิดจากการติดตั้งตามความสะดวกโดยไม่ได้พิจารณาทิศทางลม
สร้างเอกสารมากเกินขนาดโรงงานตั้งแต่วันแรก เช่น จ้างวัดความเข้มแสงเป็นลักซ์ทุกจุดและตรวจจุลินทรีย์ในอากาศรายเดือน ทั้งที่ยังไม่มีทะเบียนดวงไฟและยังไม่ทราบว่าลมไหลไปทางใด — สามข้อนี้แก้ด้วยการรู้จักอุปกรณ์ของตนเองได้ผลกว่าการซื้อผลทดสอบ
แบบฟอร์มที่ข้อนี้ต้องมี
หลักฐานที่ข้อนี้คาดหวังจัดเป็นแบบฟอร์ม 4 ฉบับ ตามตารางด้านล่าง ใช้เป็นรายการตรวจว่าโรงงานของท่านมีหลักฐานครบแล้วหรือยัง
| รหัส | แบบฟอร์ม | ใช้เป็นหลักฐานเรื่อง |
|---|---|---|
| GHP-9.2.4-01 | ทะเบียนอุปกรณ์ควบคุมอุณหภูมิและบันทึกการเฝ้าระวังประจำวัน | ข้อ 9.2.4 ความเพียงพอของสิ่งอำนวยความสะดวกด้านอุณหภูมิ · การเฝ้าระวัง |
| GHP-9.2.4-02 | ทะเบียนจุดระบายอากาศและผังทิศทางการไหลของอากาศ | ข้อ 9.2.5 การระบายอากาศ ทิศทางลม การควบแน่น และการทำความสะอาดระบบ |
| GHP-9.2.4-03 | ทะเบียนดวงไฟและการป้องกันการแตกของหลอดไฟ | ข้อ 9.2.6 แสงสว่างเพียงพอ · การป้องกันการปนเปื้อนจากการแตกของหลอดไฟ |
| GHP-9.2.4-04 | บันทึกเหตุผิดปกติด้านอุณหภูมิ อากาศ และแสงสว่าง | การดำเนินการเมื่อค่าเบี่ยงเบน · การตัดสินใจกับผลิตภัณฑ์ที่ได้รับผลกระทบ |
ครอบคลุมตั้งแต่นโยบายของผู้บริหารจนถึงการสอบกลับและเรียกคืน ใช้เวลา 3 นาที ดูว่าควรเริ่มแก้จากข้อไหน
ดาวน์โหลด PDF → ต้องการเอกสาร Word ครบทั้งระบบ คู่มือ QM · QP 22 ฉบับ · แบบฟอร์ม 89 ฉบับ · ชุดเอกสารระบบ GHPs Codex 2022 ราคา 1,290 บาทแบบฟอร์มชุดนี้เป็นฉบับร่างเพื่อการทบทวน เรียบเรียงขึ้นด้วยถ้อยคำของเราเอง ไม่ใช่เอกสารของ Codex และไม่ใช่แบบฟอร์มบังคับ Codex ไม่ได้กำหนดรูปแบบบันทึกไว้ตายตัว แบบฟอร์มนี้จึงเป็นแนวทางหนึ่งเท่านั้น ให้ปรับให้ตรงกับผลิตภัณฑ์และขนาดของโรงงาน และให้ผู้มีอำนาจอนุมัติก่อนประกาศใช้ · ห้ามนำไปจำหน่ายต่อ
รายการนี้เป็นข้อแนะนำจากประสบการณ์ที่ปรึกษาของเรา ไม่ใช่เช็กลิสต์ของ Codex หรือของหน่วยรับรองใด และไม่ใช่การรับประกันผลการตรวจ ใช้เป็นจุดตั้งต้นทบทวนเอกสารของตนเอง
- มีทะเบียนอุปกรณ์ควบคุมอุณหภูมิครบทุกตัว พร้อมค่าที่ตั้งไว้และที่มาของค่านั้น
- บันทึกการเฝ้าระวังอุณหภูมิมีค่าที่แกว่งตามความเป็นจริง และตรงกับค่าที่อ่านได้ที่หน้าตู้ในขณะนี้
- มีผังทิศทางการไหลของอากาศบนแผนผังโรงงาน และทดสอบทิศทางลมจริงที่ประตูเชื่อมระหว่างพื้นที่แล้ว
- ไม่พบการควบแน่นหรือหยดน้ำเหนือพื้นที่ที่อาหารเปิดโล่ง และตะแกรงกับแผ่นกรองมีรอบทำความสะอาดที่ทำจริง
- ดวงไฟทุกดวงเหนืออาหารที่เปิดโล่งมีการป้องกันการแตก และไม่มีฝาครอบที่แตกร้าวหรือหลอดที่ขาดค้างไว้
- มีบันทึกเหตุผิดปกติที่ระบุการตัดสินใจกับผลิตภัณฑ์ ไม่ใช่เพียงบันทึกว่าอุปกรณ์เสียและซ่อมแล้ว
ซีรีส์นี้ตั้งใจให้โรงงานทำระบบได้ด้วยตนเอง บทความทุกตอนเปิดให้อ่านได้ฟรี พร้อมรายการแบบฟอร์มที่แต่ละข้อต้องมี หากต้องการให้ทีมที่ปรึกษาลงหน้างาน ตรวจประเมินช่องว่างก่อนผู้ตรวจมา หรืออบรมพนักงานให้เข้าใจข้อกำหนดในภาษาเดียวกัน เราพร้อมช่วย
- สารบัญซีรีส์ GHPs ทั้ง 35 ตอนครบตั้งแต่ข้อ 5.1 ถึงข้อ 15 พร้อมรายการแบบฟอร์มทุกตอน
- ชุดเอกสารระบบ GHPs Codex 2022คู่มือ QM · QP 22 ฉบับ · แบบฟอร์ม 89 ฉบับ ไฟล์ Word แก้ไขได้
- ที่ปรึกษาวางระบบ GHPs และ HACCPลงหน้างาน วางเอกสารกับกระบวนการจริง
- อบรมข้อกำหนด GHPsให้ทีมอ่านข้อกำหนดได้อย่างเข้าใจก่อนลงมือ
- อบรมผู้ตรวจติดตามภายใน GHPs และ HACCPให้ทีมตรวจเอกสารของตนเองก่อนผู้ตรวจภายนอกมา
- สอบถามหรือขอใบเสนอราคาแจ้งประเภทผลิตภัณฑ์และขนาดโรงงาน เราจะประเมินขอบเขตงานให้
บทความนี้เรียบเรียงขึ้นเพื่ออธิบายข้อ 9.2.4–9.2.6 ของ Codex General Principles of Food Hygiene CXC 1-1969 ฉบับปรับปรุง ค.ศ. 2022 (GHPs revised 2022) ด้วยถ้อยคำของเราเอง ไม่ใช่คำแปลอย่างเป็นทางการของ Codex, FAO หรือ WHO และไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมาย ตารางหลักฐาน ขั้นตอนลงมือทำ เช็กลิสต์ และแบบฟอร์มในบทความมาจากประสบการณ์ที่ปรึกษาของเรา ไม่ใช่ข้อกำหนดของ Codex ข้อกำหนดของกฎหมายไทย (เช่น ประกาศกระทรวงสาธารณสุขว่าด้วยวิธีการผลิต เครื่องมือเครื่องใช้ และการเก็บรักษาอาหาร) ของมาตรฐานที่ขอการรับรอง และของลูกค้า อาจเข้มกว่าที่ Codex กำหนด การปฏิบัติจริงให้ยึดเอกสารต้นฉบับภาษาอังกฤษ กฎหมายที่ใช้บังคับ และข้อกำหนดของหน่วยรับรองเป็นหลัก · อ้างอิงต้นฉบับ: Codex Alimentarius — General Principles of Food Hygiene CXC 1-1969 (Rev. 2022) หน้าค้นหาข้อความ Codex ของ FAO/WHO
บทความนี้เขียนขึ้นด้วยถ้อยคำของผู้เขียนเอง เพื่ออธิบายแนวคิดและโครงสร้างของข้อกำหนด ไม่ใช่คำแปลหรือสำเนาของมาตรฐาน การนำไปใช้จริงต้องอ้างอิงมาตรฐานฉบับจริงและกฎหมายที่บังคับใช้เป็นหลัก