เรียบเรียงโดย SP Solution Center ด้วยถ้อยคำของเราเอง จากมุมของที่ปรึกษาที่วางระบบให้โรงงานอาหาร — ไม่ใช่เอกสารของ Codex Alimentarius, FAO หรือ WHO และไม่ใช่คำแปลอย่างเป็นทางการ กล่องสรุปในบทความเป็นการย่อสาระของข้อ 13.2.6 ด้วยถ้อยคำของเรา ส่วนตารางหลักฐานและแบบฟอร์มเป็นข้อแนะนำจากประสบการณ์ของเรา ไม่ใช่ข้อบังคับของ Codex เอกสารต้นฉบับภาษาอังกฤษเปิดอ่านได้ฟรีจากเว็บไซต์ FAO/WHO
สารเคมีที่อันตรายที่สุดในโรงงานอาหาร มักไม่ใช่สารที่ลึกลับ แต่เป็นสารที่โรงงานซื้อมาใช้เองทุกวัน ได้แก่ น้ำยาทำความสะอาด สารฆ่าเชื้อ สารกำจัดสัตว์พาหะ และน้ำมันหล่อลื่นเครื่องจักร สารเหล่านี้อยู่ในพื้นที่เดียวกับอาหาร ถูกถ่ายใส่ภาชนะย่อยโดยไม่ติดฉลาก และบางครั้งถูกผสมเข้มข้นกว่าที่ฉลากกำหนดด้วยความเข้าใจว่ายิ่งเข้มยิ่งสะอาด Codex จึงกำหนดข้อ 13.2.6 ให้มีระบบป้องกันหรือลดการปนเปื้อนของอาหารจากสารเคมีที่เป็นอันตราย
สภาพที่พบบ่อยในโรงงานขนาดเล็กถึงขนาดกลางของไทยคือ ขวดน้ำดื่มเปล่าถูกนำมาใส่น้ำยาล้างพื้น ถังผสมสารฆ่าเชื้อวางอยู่ข้างโต๊ะบรรจุ น้ำมันหล่อลื่นกระป๋องเดียวถูกใช้ทั้งกับเครื่องจักรในสายการผลิตและกับรถเข็น สารกำจัดแมลงถูกฉีดในพื้นที่ผลิตโดยไม่มีการปิดคลุมอุปกรณ์ และวัตถุเจือปนอาหารถูกเก็บรวมกับสารเคมีทำความสะอาดเพราะเป็นถุงสีขาวเหมือนกัน เมื่อถามว่าใครเป็นผู้กำหนดอัตราส่วนการผสม คำตอบมักเป็นการกะโดยประสบการณ์ของผู้ปฏิบัติแต่ละคน
ตอนนี้จะอธิบายว่าข้อ 13.2.6 คาดหวังอะไร แล้วแปลงเป็นหลักฐานชุดเล็กที่โรงงานขนาดเล็กจัดทำได้ในหนึ่งสัปดาห์ พร้อมขั้นตอนลงมือทำและตัวอย่างแบบฟอร์ม
1. ข้อ 13.2.6 กล่าวถึงอะไร
ข้อ 13.2.6 การปนเปื้อนทางเคมี กำหนดให้มีระบบเพื่อป้องกันหรือลดการปนเปื้อนของอาหารจากสารเคมีที่เป็นอันตราย โดยยกตัวอย่างไว้ ได้แก่ วัสดุที่ใช้ทำความสะอาด สารหล่อลื่นที่ไม่ใช่ชนิดสำหรับใช้กับอาหาร และสารตกค้างจากสารกำจัดศัตรูพืชกับยาสำหรับสัตว์ เช่น ยาปฏิชีวนะ
ข้อนี้ระบุต่อว่า สารทำความสะอาดที่เป็นพิษ สารฆ่าเชื้อ และสารเคมีที่ใช้กำจัดศัตรูพืชหรือสัตว์พาหะ ควรได้รับการชี้บ่ง จัดเก็บอย่างปลอดภัย และใช้ในลักษณะที่ป้องกันการปนเปื้อน ของอาหาร ของพื้นผิวที่สัมผัสอาหาร และของวัสดุบรรจุอาหาร
และปิดท้ายว่า วัตถุเจือปนอาหารและสารช่วยในการผลิตซึ่งอาจเป็นอันตรายหากใช้อย่างไม่ถูกต้อง ควรได้รับการควบคุมให้ใช้ตามวัตถุประสงค์ที่กำหนดไว้เท่านั้น
ถ้อยคำเต็มให้อ่านจากเอกสารต้นฉบับ ซึ่งเปิดอ่านได้ฟรีจากเว็บไซต์ FAO/WHO
สิ่งที่ควรสังเกตคือ ข้อ 13.2.6 วางคำสำคัญไว้สามคำ คือ ชี้บ่ง จัดเก็บอย่างปลอดภัย และใช้ในลักษณะที่ป้องกันการปนเปื้อน โดยไม่ได้ระบุว่าต้องมีห้องเก็บสารเคมีแยกกี่ห้อง ไม่ได้ระบุความเข้มข้นใด และไม่ได้ระบุความถี่ในการตรวจ ผู้ตรวจจึงมักไม่ถามหาตัวเลข แต่หยิบภาชนะที่วางอยู่หน้างานขึ้นมาแล้วถามว่าในภาชนะนี้คืออะไร ผสมเมื่อใด และใครเป็นผู้ผสม อีกจุดที่ข้อนี้ระบุไว้ชัดและมักถูกมองข้ามคือ วัตถุเจือปนอาหารและสารช่วยในการผลิต ซึ่งไม่ใช่สารทำความสะอาด แต่เป็นสารที่เติมลงในอาหารโดยตรง และอาจเป็นอันตรายหากใช้อย่างไม่ถูกต้อง ทั้งผิดชนิดและผิดปริมาณ การควบคุมการเข้าถึงและการชั่งของสารกลุ่มนี้จึงอยู่ในขอบเขตของข้อเดียวกัน
2. โรงงานต้องมีหลักฐานอะไร
ข้อ 13.2.6 เป็นข้อในระดับ GHPs โรงงานขนาดเล็กถึงขนาดกลางที่เริ่มทำระบบมีผู้ดูแลระบบ GHPs หนึ่งถึงสองคน และมักมีผู้รับผิดชอบสารเคมีเพียงคนเดียว หลักฐานของข้อนี้จึงควรเป็นทะเบียนหนึ่งเล่ม ฉลากที่ภาชนะทุกใบ และบันทึกการผสมกับการใช้ที่ผู้ปฏิบัติลงชื่อเอง ป้าย ควรมี คือหลักฐานพื้นฐานที่ผู้ตรวจ GHPs ขอดูเป็นประจำ ส่วนป้าย เมื่อระบบโตขึ้น คือสิ่งที่มาตรฐานระดับ HACCP หรือมาตรฐานสากลจะคาดหวังเพิ่มในภายหลัง โดยมีสิ่งที่ใช้แทนได้ในวันเริ่มต้น
| เรื่องที่ข้อ 13.2.6 กล่าวถึง | หลักฐานที่ควรมี | ผู้ตรวจมักดูอะไร |
|---|---|---|
| การชี้บ่งและการจัดเก็บอย่างปลอดภัยของสารทำความสะอาด สารฆ่าเชื้อ และสารกำจัดสัตว์พาหะ | ควรมี ทะเบียนสารเคมีที่โรงงานอนุมัติให้ใช้ พร้อมเอกสารข้อมูลความปลอดภัยของทุกรายการ และจุดจัดเก็บที่แยกจากอาหารและวัสดุบรรจุ โดยระบุผู้ถือกุญแจหรือผู้ควบคุมการเบิกจ่าย | เปิดตู้เก็บสารเคมีดูว่าอยู่แยกจากอาหารและวัสดุบรรจุจริงหรือไม่ · พบสารเคมีที่ไม่มีในทะเบียนหรือไม่ · เอกสารข้อมูลความปลอดภัยครบและหยิบดูได้ทันทีหรือไม่ |
| การใช้ในลักษณะที่ป้องกันการปนเปื้อนของอาหาร พื้นผิวสัมผัสอาหาร และวัสดุบรรจุ | ควรมี บันทึกการผสมและการใช้สารทำความสะอาดกับสารฆ่าเชื้อ พร้อมการติดฉลากภาชนะย่อยทุกใบ ระบุชื่อสาร อัตราส่วนตามฉลากผลิตภัณฑ์ วันที่ผสม และผู้ผสม | หยิบภาชนะที่วางหน้างานขึ้นถามว่าคืออะไร · พบภาชนะที่ไม่ติดฉลากหรือใช้ขวดเครื่องดื่มบรรจุหรือไม่ · อัตราส่วนที่ใช้จริงตรงกับฉลากผลิตภัณฑ์หรือไม่ |
| สารหล่อลื่นที่ไม่ใช่ชนิดสำหรับใช้กับอาหาร และสารเคมีที่ใช้ในงานซ่อมบำรุง | ควรมี ทะเบียนสารหล่อลื่นและสารเคมีงานซ่อมบำรุงที่แยกชนิดชัดเจน ระบุว่ารายการใดใช้กับจุดที่อาจสัมผัสอาหารได้ รายการใดใช้ได้เฉพาะนอกพื้นที่ผลิต พร้อมจุดเก็บและผู้ควบคุม | เดินดูกล่องเครื่องมือของช่างซ่อมบำรุง · น้ำมันหล่อลื่นกระป๋องเดียวถูกใช้ทั้งในและนอกสายการผลิตหรือไม่ · มีคราบน้ำมันบนพื้นผิวใกล้ผลิตภัณฑ์หรือไม่ |
| การควบคุมวัตถุเจือปนอาหารและสารช่วยในการผลิตให้ใช้ตามวัตถุประสงค์เท่านั้น | ควรมี ทะเบียนวัตถุเจือปนอาหารและสารช่วยในการผลิต พร้อมบันทึกการเบิกและการชั่งรายรุ่นผลิต จัดเก็บแยกจากสารเคมีทำความสะอาด ควบคุมการเข้าถึง และให้มีผู้ตรวจสอบซ้ำการชั่ง | สถานที่เก็บวัตถุเจือปนอาหารอยู่รวมกับน้ำยาทำความสะอาดหรือไม่ · ปริมาณคงเหลือสอดคล้องกับปริมาณที่บันทึกว่าใช้ไปหรือไม่ · ใครเข้าถึงได้บ้าง |
| สารตกค้างจากสารกำจัดศัตรูพืชและยาสำหรับสัตว์ในวัตถุดิบ | เมื่อระบบโตขึ้น แผนการสุ่มตรวจสารตกค้างในวัตถุดิบตามรอบพร้อมการวิเคราะห์แนวโน้ม ในวันเริ่มต้นให้ระบุเรื่องนี้ไว้ในข้อกำหนดเฉพาะด้านเคมีของวัตถุดิบตามข้อ 13.2.3 และขอเอกสารรับรองจากผู้ขายเก็บไว้เป็นหลักฐาน | วัตถุดิบกลุ่มเสี่ยงมีเอกสารจากผู้ขายหรือไม่ · โรงงานทราบหรือไม่ว่าวัตถุดิบใดของตนมีความเสี่ยงเรื่องสารตกค้าง |
| การยืนยันว่าสารเคมีถูกล้างออกจากพื้นผิวก่อนเริ่มผลิต | เมื่อระบบโตขึ้น การตรวจยืนยันการล้างด้วยวิธีตรวจสอบสารตกค้าง ในวันเริ่มต้นให้กำหนดขั้นตอนการล้างและจำนวนครั้งของการล้างไว้ในวิธีทำความสะอาด แล้วให้ผู้ยืนยันตรวจพินิจและดมกลิ่นก่อนเริ่มงาน พร้อมบันทึกผล | ขั้นตอนการล้างระบุจำนวนครั้งหรือไม่ · ผู้ปฏิบัติอธิบายได้หรือไม่ว่าเหตุใดจึงต้องล้างสารฆ่าเชื้อออก |
| การประเมินก่อนนำสารเคมีชนิดใหม่เข้าโรงงาน | เมื่อระบบโตขึ้น ขั้นตอนการอนุมัติสารเคมีใหม่ที่มีการประเมินความเหมาะสมกับการใช้ในโรงงานอาหารอย่างเป็นระบบ ในวันเริ่มต้นให้กำหนดเพียงว่าผู้ดูแลระบบ GHPs ต้องอนุมัติและเพิ่มรายการลงทะเบียนพร้อมเอกสารข้อมูลความปลอดภัยก่อนเริ่มใช้ | พบสารเคมีในพื้นที่ที่ไม่มีในทะเบียน · ถามว่าใครเป็นผู้อนุมัติให้ซื้อและนำเข้ามา |
3. ทำด้วยตนเองทีละขั้น
- เดินสำรวจสารเคมีทุกชนิดที่มีอยู่ในโรงงานหนึ่งรอบ ให้ผู้ดูแลระบบ GHPs เดินร่วมกับผู้รับผิดชอบการทำความสะอาดและช่างซ่อมบำรุง เก็บรายการทั้งหมด รวมถึงสิ่งที่พนักงานซื้อมาใช้เองและกระป๋องที่ค้างอยู่ในมุมห้อง
- จัดทำทะเบียนสารเคมีและรวบรวมเอกสารข้อมูลความปลอดภัย แบ่งเป็นกลุ่มให้ชัด ได้แก่ สารทำความสะอาด สารฆ่าเชื้อ สารกำจัดสัตว์พาหะ สารหล่อลื่นและสารเคมีงานซ่อมบำรุง และวัตถุเจือปนอาหารกับสารช่วยในการผลิต แล้วให้เจ้าของกิจการหรือผู้จัดการโรงงานอนุมัติรายการที่อนุญาตให้ใช้
- กำจัดรายการที่ไม่จำเป็นและรายการที่ไม่ทราบที่มาออกจากโรงงาน โดยเฉพาะภาชนะที่ไม่มีฉลากและสารที่ไม่มีเอกสารข้อมูลความปลอดภัย เพราะสิ่งเหล่านั้นไม่สามารถควบคุมการใช้ให้ถูกต้องได้
- จัดที่เก็บให้แยกจากอาหาร วัสดุบรรจุ และวัตถุเจือปนอาหาร โดยกำหนดชั้นหรือตู้เฉพาะที่ล็อกได้ ระบุผู้ควบคุมการเบิกจ่าย และจัดวางให้สารเหลวไม่อยู่เหนือสิ่งอื่น เพื่อป้องกันการหกรดตามที่ข้อนี้มุ่งป้องกัน
- ติดฉลากภาชนะย่อยทุกใบโดยไม่มีข้อยกเว้น ระบุชื่อสาร ความเข้มข้นที่ผสมแล้ว วันที่ผสม และผู้ผสม พร้อมกำหนดห้ามใช้ขวดเครื่องดื่มหรือภาชนะอาหารมาบรรจุสารเคมีโดยเด็ดขาด
- กำหนดอัตราส่วนการผสมตามฉลากของผลิตภัณฑ์ที่ใช้จริง จัดอุปกรณ์ตวงประจำจุดผสม แล้วสอนงานผู้ปฏิบัติให้ผสมตามที่กำหนด พร้อมบันทึกการผสมทุกครั้ง เพราะการผสมเข้มกว่าที่กำหนดทำให้เกิดสารตกค้างบนพื้นผิว และการผสมเจือจางกว่าที่กำหนดทำให้การฆ่าเชื้อไม่ได้ผล
- แยกสารหล่อลื่นตามการใช้งาน โดยระบุให้ชัดว่ารายการใดใช้กับจุดที่อาจสัมผัสอาหารได้ และรายการใดใช้ได้เฉพาะนอกพื้นที่ผลิต จัดเก็บแยกกัน และกำหนดให้ช่างซ่อมบำรุงเบิกใช้ผ่านผู้ควบคุมพร้อมบันทึก
- ควบคุมวัตถุเจือปนอาหารและสารช่วยในการผลิตเป็นพิเศษ เก็บแยกในที่ที่ควบคุมการเข้าถึง ใช้ตามชนิดและปริมาณที่กฎหมายอนุญาตและตามที่ระบุในใบสูตร บันทึกการเบิกและการชั่งรายรุ่นผลิต พร้อมให้มีผู้ตรวจสอบซ้ำการชั่ง
- กำหนดเงื่อนไขการใช้สารเคมีในพื้นที่ผลิต เช่น ให้ปิดคลุมหรือย้ายผลิตภัณฑ์ อุปกรณ์ และวัสดุบรรจุออกก่อน และกำหนดว่าการพ่นสารกำจัดสัตว์พาหะต้องทำนอกเวลาผลิตพร้อมล้างพื้นผิวก่อนเริ่มงานถัดไป แล้วบันทึกไว้ทุกครั้ง
ถ่ายสารเคมีใส่ขวดเครื่องดื่มหรือภาชนะอาหารโดยไม่ติดฉลาก — เป็นข้อบกพร่องที่พบบ่อยที่สุดของข้อนี้ และขัดกับถ้อยคำที่ระบุให้สารเคมีได้รับการชี้บ่ง จัดเก็บอย่างปลอดภัย และใช้ในลักษณะที่ป้องกันการปนเปื้อน
เก็บวัตถุเจือปนอาหารรวมกับสารเคมีทำความสะอาด — เพราะบรรจุในถุงหรือกระสอบที่หน้าตาคล้ายกัน ทำให้เกิดโอกาสหยิบผิด ซึ่งเป็นความเสี่ยงที่รุนแรงเนื่องจากสารกลุ่มนี้ถูกเติมลงในอาหารโดยตรง
ใช้สารหล่อลื่นชนิดเดียวกับทุกจุดในโรงงาน — ข้อ 13.2.6 ระบุสารหล่อลื่นที่ไม่ใช่ชนิดสำหรับใช้กับอาหารไว้เป็นตัวอย่างของสารเคมีที่เป็นอันตรายโดยตรง
ผสมสารฆ่าเชื้อโดยกะปริมาณตามความเคยชิน — ทำให้ผลการฆ่าเชื้อไม่แน่นอนและอาจเหลือสารตกค้างบนพื้นผิวสัมผัสอาหาร ควรใช้อุปกรณ์ตวงและปฏิบัติตามฉลากของผลิตภัณฑ์
สร้างเอกสารมากเกินขนาดโรงงานตั้งแต่วันแรก เช่น จัดทำแฟ้มประเมินความเสี่ยงของสารเคมีทุกรายการและแผนสุ่มตรวจสารตกค้างรายเดือน ทั้งที่ยังมีภาชนะไม่ติดฉลากวางอยู่หน้างาน — การติดฉลากและจัดที่เก็บให้เรียบร้อยให้ผลมากกว่าในระยะแรก
แบบฟอร์มที่ข้อนี้ต้องมี
หลักฐานที่ข้อนี้คาดหวังจัดเป็นแบบฟอร์ม 4 ฉบับ ตามตารางด้านล่าง ใช้เป็นรายการตรวจว่าโรงงานของท่านมีหลักฐานครบแล้วหรือยัง
| รหัส | แบบฟอร์ม | ใช้เป็นหลักฐานเรื่อง |
|---|---|---|
| GHP-13.2.6-01 | ทะเบียนสารเคมีที่อนุมัติให้ใช้และการควบคุมการจัดเก็บ | ข้อ 13.2.6 การชี้บ่งและการจัดเก็บอย่างปลอดภัยของสารเคมีที่เป็นอันตราย |
| GHP-13.2.6-02 | บันทึกการผสมและการใช้สารทำความสะอาดกับสารฆ่าเชื้อ และฉลากภาชนะย่อย | ข้อ 13.2.6 การใช้ในลักษณะที่ป้องกันการปนเปื้อนของอาหารและพื้นผิวสัมผัสอาหาร |
| GHP-13.2.6-03 | ทะเบียนสารหล่อลื่นและสารเคมีงานซ่อมบำรุง | ข้อ 13.2.6 สารหล่อลื่นที่ไม่ใช่ชนิดสำหรับใช้กับอาหาร |
| GHP-13.2.6-04 | ทะเบียนวัตถุเจือปนอาหารและสารช่วยในการผลิต และบันทึกการเบิกและการชั่ง | ข้อ 13.2.6 การควบคุมให้ใช้ตามวัตถุประสงค์ที่กำหนดเท่านั้น |
ครอบคลุมตั้งแต่นโยบายของผู้บริหารจนถึงการสอบกลับและเรียกคืน ใช้เวลา 3 นาที ดูว่าควรเริ่มแก้จากข้อไหน
ดาวน์โหลด PDF → ต้องการเอกสาร Word ครบทั้งระบบ คู่มือ QM · QP 22 ฉบับ · แบบฟอร์ม 89 ฉบับ · ชุดเอกสารระบบ GHPs Codex 2022 ราคา 1,290 บาทแบบฟอร์มชุดนี้เป็นฉบับร่างเพื่อการทบทวน เรียบเรียงขึ้นด้วยถ้อยคำของเราเอง ไม่ใช่เอกสารของ Codex และไม่ใช่แบบฟอร์มบังคับ Codex ไม่ได้กำหนดรูปแบบบันทึกไว้ตายตัว แบบฟอร์มนี้จึงเป็นแนวทางหนึ่งเท่านั้น ให้ปรับให้ตรงกับผลิตภัณฑ์และขนาดของโรงงาน และให้ผู้มีอำนาจอนุมัติก่อนประกาศใช้ · ห้ามนำไปจำหน่ายต่อ
รายการนี้เป็นข้อแนะนำจากประสบการณ์ที่ปรึกษาของเรา ไม่ใช่เช็กลิสต์ของ Codex หรือของหน่วยรับรองใด และไม่ใช่การรับประกันผลการตรวจ ใช้เป็นจุดตั้งต้นทบทวนเอกสารของตนเอง
- ภาชนะบรรจุสารเคมีทุกใบในโรงงานติดฉลากครบ และไม่มีการใช้ขวดเครื่องดื่มหรือภาชนะอาหารบรรจุสารเคมี
- มีทะเบียนสารเคมีที่อนุมัติให้ใช้พร้อมเอกสารข้อมูลความปลอดภัยครบทุกรายการ และไม่พบสารที่ไม่มีในทะเบียน
- ที่เก็บสารเคมีแยกจากอาหาร วัสดุบรรจุ และวัตถุเจือปนอาหาร พร้อมผู้ควบคุมการเบิกจ่าย
- มีอุปกรณ์ตวงประจำจุดผสมและมีบันทึกการผสม โดยอัตราส่วนตรงกับฉลากของผลิตภัณฑ์
- สารหล่อลื่นแยกชนิดตามการใช้งาน และช่างซ่อมบำรุงทราบว่ารายการใดใช้กับจุดที่อาจสัมผัสอาหารได้
- วัตถุเจือปนอาหารเก็บในที่ควบคุมการเข้าถึง และมีบันทึกการชั่งรายรุ่นผลิตพร้อมผู้ตรวจสอบซ้ำ
ซีรีส์นี้ตั้งใจให้โรงงานทำระบบได้ด้วยตนเอง บทความทุกตอนเปิดให้อ่านได้ฟรี พร้อมรายการแบบฟอร์มที่แต่ละข้อต้องมี หากต้องการให้ทีมที่ปรึกษาลงหน้างาน ตรวจประเมินช่องว่างก่อนผู้ตรวจมา หรืออบรมพนักงานให้เข้าใจข้อกำหนดในภาษาเดียวกัน เราพร้อมช่วย
- สารบัญซีรีส์ GHPs ทั้ง 35 ตอนครบตั้งแต่ข้อ 5.1 ถึงข้อ 15 พร้อมรายการแบบฟอร์มทุกตอน
- ชุดเอกสารระบบ GHPs Codex 2022คู่มือ QM · QP 22 ฉบับ · แบบฟอร์ม 89 ฉบับ ไฟล์ Word แก้ไขได้
- ที่ปรึกษาวางระบบ GHPs และ HACCPลงหน้างาน วางเอกสารกับกระบวนการจริง
- อบรมข้อกำหนด GHPsให้ทีมอ่านข้อกำหนดได้อย่างเข้าใจก่อนลงมือ
- อบรมผู้ตรวจติดตามภายใน GHPs และ HACCPให้ทีมตรวจเอกสารของตนเองก่อนผู้ตรวจภายนอกมา
- สอบถามหรือขอใบเสนอราคาแจ้งประเภทผลิตภัณฑ์และขนาดโรงงาน เราจะประเมินขอบเขตงานให้
บทความนี้เรียบเรียงขึ้นเพื่ออธิบายข้อ 13.2.6 ของ Codex General Principles of Food Hygiene CXC 1-1969 ฉบับปรับปรุง ค.ศ. 2022 (GHPs revised 2022) ด้วยถ้อยคำของเราเอง ไม่ใช่คำแปลอย่างเป็นทางการของ Codex, FAO หรือ WHO และไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมาย ตารางหลักฐาน ขั้นตอนลงมือทำ เช็กลิสต์ และแบบฟอร์มในบทความมาจากประสบการณ์ที่ปรึกษาของเรา ไม่ใช่ข้อกำหนดของ Codex ข้อกำหนดของกฎหมายไทย (เช่น ประกาศกระทรวงสาธารณสุขว่าด้วยวิธีการผลิต เครื่องมือเครื่องใช้ และการเก็บรักษาอาหาร) ของมาตรฐานที่ขอการรับรอง และของลูกค้า อาจเข้มกว่าที่ Codex กำหนด การปฏิบัติจริงให้ยึดเอกสารต้นฉบับภาษาอังกฤษ กฎหมายที่ใช้บังคับ และข้อกำหนดของหน่วยรับรองเป็นหลัก · อ้างอิงต้นฉบับ: Codex Alimentarius — General Principles of Food Hygiene CXC 1-1969 (Rev. 2022) หน้าค้นหาข้อความ Codex ของ FAO/WHO
บทความนี้เขียนขึ้นด้วยถ้อยคำของผู้เขียนเอง เพื่ออธิบายแนวคิดและโครงสร้างของข้อกำหนด ไม่ใช่คำแปลหรือสำเนาของมาตรฐาน การนำไปใช้จริงต้องอ้างอิงมาตรฐานฉบับจริงและกฎหมายที่บังคับใช้เป็นหลัก