เรียบเรียงโดย SP Solution Center ด้วยถ้อยคำของเราเอง จากมุมของที่ปรึกษาที่วางระบบให้โรงงานอาหาร — ไม่ใช่เอกสารของ Codex Alimentarius, FAO หรือ WHO และไม่ใช่คำแปลอย่างเป็นทางการ กล่องสรุปในบทความเป็นการย่อสาระของข้อ 13.4 ด้วยถ้อยคำของเรา ส่วนตารางหลักฐานและแบบฟอร์มเป็นข้อแนะนำจากประสบการณ์ของเรา ไม่ใช่ข้อบังคับของ Codex เอกสารต้นฉบับภาษาอังกฤษเปิดอ่านได้ฟรีจากเว็บไซต์ FAO/WHO
บันทึกคือสิ่งเดียวที่เหลืออยู่หลังจากการผลิตจบลง เมื่อผู้ตรวจมาถึงโรงงาน อาหารที่ผลิตเมื่อสามเดือนก่อนออกจากโรงงานไปแล้ว เครื่องจักรถูกล้างไปแล้ว พนักงานที่ทำงานในกะนั้นอาจไม่ได้อยู่ในวันนั้น สิ่งที่ยืนยันว่าโรงงานควบคุมกระบวนการได้จริงในวันนั้นจึงเหลือเพียงบันทึก และเมื่อเกิดปัญหากับผลิตภัณฑ์ที่ออกสู่ตลาดไปแล้ว บันทึกคือสิ่งที่บอกว่าปัญหาเกิดกับรุ่นใด กว้างเพียงใด และต้องเรียกคืนในขอบเขตใด Codex จึงกำหนดข้อ 13.4 ไว้ปิดท้ายหมวดการควบคุมการปฏิบัติงาน
ในโรงงานขนาดเล็กถึงขนาดกลางของไทย ปัญหาเรื่องบันทึกมักไม่ใช่การไม่มีบันทึก แต่เป็นการมีบันทึกที่ไม่มีใครดูแล แบบฟอร์มถูกทำขึ้นตามที่ที่ปรึกษาหรือลูกค้าขอ แต่ไม่มีใครทราบว่าโรงงานมีบันทึกทั้งหมดกี่ชนิด เก็บไว้ที่ใด และต้องเก็บนานเท่าใด บันทึกปีที่แล้วถูกมัดรวมไว้ในกล่องบนชั้นสูงจนหยิบมาไม่ทันเมื่อผู้ตรวจขอดู แบบฟอร์มรุ่นเก่ากับรุ่นใหม่ถูกใช้ปะปนกันในคนละแผนก และบันทึกที่กรอกด้วยดินสอหรือลบด้วยน้ำยาลบคำผิดจนอ่านไม่ออกว่าค่าเดิมคือเท่าใด สิ่งเหล่านี้ทำให้บันทึกที่มีอยู่จริงกลับใช้เป็นหลักฐานไม่ได้เมื่อถึงเวลาที่ต้องใช้
ตอนนี้จะอธิบายว่าข้อ 13.4 คาดหวังอะไร แล้วแปลงเป็นระบบเอกสารที่เล็กที่สุดเท่าที่โรงงานขนาดเล็กต้องมี พร้อมขั้นตอนลงมือทำและตัวอย่างแบบฟอร์ม
1. ข้อ 13.4 กล่าวถึงอะไร
ข้อ 13.4 เอกสารและบันทึก เป็นข้อที่สั้นที่สุดข้อหนึ่งของเอกสารฉบับนี้ โดยกำหนดว่า ธุรกิจอาหารควรเก็บรักษาบันทึกที่เหมาะสมกับการดำเนินงานไว้เป็นระยะเวลาที่นานกว่าอายุการเก็บรักษาของผลิตภัณฑ์ หรือตามระยะเวลาที่หน่วยงานที่มีอำนาจกำหนด
ข้อนี้ต้องอ่านประกอบกับสองส่วนของเอกสาร ส่วนแรกคือหลักการทั่วไปในข้อ 5 ซึ่งระบุว่าการใช้มาตรการควบคุมควรมีการเฝ้าระวัง การดำเนินการแก้ไข การทวนสอบ และการจัดทำเอกสาร โดยให้ทำตามความเหมาะสมกับลักษณะของผลิตภัณฑ์อาหารและขนาดของธุรกิจ ส่วนที่สองคือข้อกำหนดในหมวดอื่นที่ระบุถึงบันทึกไว้โดยตรง เช่น ข้อ 13.2.8 ที่ให้เก็บเอกสารข้อมูลสำคัญของวัสดุรับเข้า และข้อ 13.5 ที่ให้เก็บสาเหตุ ขอบเขต และการดำเนินการแก้ไขของการเรียกคืนไว้เป็นข้อมูลที่จัดทำเป็นเอกสาร
ถ้อยคำเต็มให้อ่านจากเอกสารต้นฉบับ ซึ่งเปิดอ่านได้ฟรีจากเว็บไซต์ FAO/WHO
สิ่งที่ควรสังเกตคือ ข้อ 13.4 ไม่ได้เรียกร้องให้มีระเบียบปฏิบัติว่าด้วยการควบคุมเอกสาร ไม่ได้กำหนดให้ทุกแบบฟอร์มมีรหัสและเลขที่ฉบับแก้ไข และไม่ได้กำหนดจำนวนปีที่ต้องเก็บ สิ่งที่ข้อนี้กำหนดมีเพียงสองเรื่อง คือความเหมาะสมของบันทึกกับการดำเนินงาน และระยะเวลาการเก็บที่ยาวกว่าอายุการเก็บของผลิตภัณฑ์ เหตุผลของเงื่อนไขที่สองชัดเจนในทางปฏิบัติ คือเมื่อผู้บริโภคพบปัญหากับผลิตภัณฑ์ที่ยังไม่หมดอายุ โรงงานต้องยังมีบันทึกของรุ่นนั้นให้ตรวจสอบย้อนหลังได้ สิ่งที่โรงงานขนาดใหญ่ทำ เช่น ทะเบียนเอกสารหลายชั้นและระบบควบคุมฉบับแก้ไขที่ซับซ้อน เป็นวิธีการที่มาตรฐานสากลคาดหวัง ไม่ใช่สิ่งที่ข้อ 13.4 กำหนดไว้ ผู้ตรวจในระดับ GHPs จึงมักไม่ถามหาระบบเอกสาร แต่ขอดูบันทึกของรุ่นผลิตที่ระบุขึ้นมาหนึ่งรุ่น แล้วจับเวลาว่าโรงงานหยิบมาได้ภายในกี่นาที
2. โรงงานต้องมีหลักฐานอะไร
ข้อ 13.4 เป็นข้อในระดับ GHPs โรงงานขนาดเล็กถึงขนาดกลางที่เริ่มทำระบบมีผู้ดูแลระบบ GHPs หนึ่งถึงสองคนที่ต้องดูแลบันทึกทั้งโรงงานควบคู่กับงานประจำ หลักฐานของข้อนี้จึงควรเป็นบัญชีรายชื่อบันทึกหนึ่งแผ่นที่บอกได้ว่ามีอะไรบ้าง เก็บที่ใด และเก็บนานเท่าใด ไม่ใช่ระบบควบคุมเอกสารเต็มรูปแบบ ป้าย ควรมี คือหลักฐานพื้นฐานที่ผู้ตรวจ GHPs ขอดูเป็นประจำ ส่วนป้าย เมื่อระบบโตขึ้น คือสิ่งที่มาตรฐานระดับ HACCP หรือมาตรฐานสากลจะคาดหวังเพิ่มในภายหลัง โดยมีสิ่งที่ใช้แทนได้ในวันเริ่มต้น
| เรื่องที่เกี่ยวข้องกับข้อ 13.4 | หลักฐานที่ควรมี | ผู้ตรวจมักดูอะไร |
|---|---|---|
| บันทึกที่เหมาะสมกับการดำเนินงาน · ระยะเวลาการเก็บที่นานกว่าอายุการเก็บของผลิตภัณฑ์หรือตามที่หน่วยงานที่มีอำนาจกำหนด | ควรมี ทะเบียนบันทึกและระยะเวลาการเก็บรักษาหนึ่งแผ่น ระบุชื่อบันทึกทุกชนิดที่โรงงานใช้ ผู้รับผิดชอบ สถานที่เก็บ ระยะเวลาที่เก็บ และอายุการเก็บของผลิตภัณฑ์ที่ใช้เป็นฐานในการกำหนดระยะเวลานั้น | เทียบระยะเวลาที่กำหนดกับอายุการเก็บของผลิตภัณฑ์ว่ายาวกว่าจริงหรือไม่ · ขอดูบันทึกของรุ่นผลิตที่ระบุขึ้นมาหนึ่งรุ่นแล้วจับเวลาว่าหยิบมาได้เร็วเพียงใด |
| ความน่าเชื่อถือของบันทึกที่ใช้เป็นหลักฐาน | ควรมี กติกาการลงบันทึกและการแก้ไขข้อมูลหนึ่งหน้า ที่ประกาศให้ผู้ปฏิบัติงานทุกคนทราบ ครอบคลุมการบันทึกทันทีที่ปฏิบัติ การใช้ปากกา การขีดฆ่าแทนการลบ การลงชื่อกำกับการแก้ไข และการห้ามลงบันทึกล่วงหน้าหรือย้อนหลังเป็นชุด | พบร่องรอยการลบด้วยน้ำยาลบคำผิด · ลายมือและสีหมึกทั้งเดือนเหมือนกันจนดูเหมือนเขียนครั้งเดียว · สุ่มถามพนักงานว่าหากกรอกผิดต้องทำอย่างไร |
| ความครบถ้วนของบันทึกที่ต้องมีในแต่ละรอบ | ควรมี แบบตรวจสอบความครบถ้วนของบันทึกประจำเดือน ให้ผู้ดูแลระบบ GHPs ไล่ตามทะเบียนว่าบันทึกแต่ละชนิดของเดือนนั้นมีครบ ลงชื่อครบ และไม่มีช่องว่างที่ไม่มีคำอธิบาย พร้อมบันทึกสิ่งที่พบและการติดตาม | เปิดบันทึกย้อนหลังสุ่มสามเดือนเพื่อหาช่วงที่ขาดหาย · ช่องว่างที่ไม่มีคำอธิบายว่าเหตุใดจึงไม่มีการบันทึก |
| การใช้แบบฟอร์มฉบับเดียวกันทั้งโรงงาน | ควรมี ทะเบียนแบบฟอร์มที่ใช้อยู่ ระบุชื่อและรหัสแบบฟอร์ม วันที่ประกาศใช้ ผู้อนุมัติ และจุดที่แจกจ่าย พร้อมกติกาว่าเมื่อแก้ไขแบบฟอร์มต้องเก็บฉบับเดิมออกจากหน้างาน | พบแบบฟอร์มคนละรุ่นใช้อยู่ในคนละแผนก · แบบฟอร์มที่ใช้หน้างานตรงกับที่อยู่ในแฟ้มของผู้ดูแลระบบหรือไม่ |
| การจัดเก็บบันทึกให้ค้นหาได้และไม่เสียหาย | เมื่อระบบโตขึ้น พื้นที่จัดเก็บเอกสารที่ควบคุมสภาพแวดล้อมและระบบดัชนีค้นหา ในวันเริ่มต้นให้เก็บบันทึกทั้งหมดของแต่ละเดือนไว้ในแฟ้มเดียวกันเรียงตามเดือน ในที่ที่ไม่ชื้นและไม่มีสัตว์พาหะ แล้วเขียนหน้าแฟ้มให้ชัด | ขอดูบันทึกของเดือนที่ระบุขึ้นมาแล้วดูว่าใช้เวลาค้นนานเพียงใด · สภาพเอกสารที่เก็บไว้ |
| บันทึกในรูปแบบอิเล็กทรอนิกส์ | เมื่อระบบโตขึ้น การควบคุมสิทธิ์เข้าถึง การสำรองข้อมูล และการเก็บร่องรอยการแก้ไขของระบบอิเล็กทรอนิกส์ ในวันเริ่มต้น หากโรงงานใช้ตารางคำนวณหรือแอปพลิเคชันบันทึกอุณหภูมิ ให้พิมพ์ออกมาลงชื่อเก็บไว้เป็นรายเดือน และกำหนดผู้รับผิดชอบสำรองไฟล์ | ไฟล์บันทึกแก้ไขได้โดยใครก็ได้หรือไม่ · เคยสำรองข้อมูลครั้งล่าสุดเมื่อใด |
| ระเบียบปฏิบัติว่าด้วยการควบคุมเอกสารและบันทึก | เมื่อระบบโตขึ้น ระเบียบปฏิบัติแยกฉบับพร้อมตารางประวัติการแก้ไขและทะเบียนการแจกจ่ายเอกสาร ในวันเริ่มต้นให้เขียนกติกาทั้งหมดไว้ในหน้าเดียวท้ายทะเบียนบันทึก และให้เจ้าของกิจการหรือผู้จัดการโรงงานลงนามอนุมัติ | โรงงานอธิบายได้หรือไม่ว่าใครอนุมัติแบบฟอร์มและใครดูแลบันทึก |
| การทบทวนว่าบันทึกที่มีอยู่ยังจำเป็นและเพียงพอ | เมื่อระบบโตขึ้น การทบทวนความเหมาะสมของชุดบันทึกอย่างเป็นระบบพร้อมการวิเคราะห์แนวโน้ม ในวันเริ่มต้นให้นำทะเบียนบันทึกเข้าการทบทวนประจำปีโดยผู้บริหาร แล้วตัดบันทึกที่ไม่มีใครใช้ประโยชน์ออก | มีแบบฟอร์มที่กรอกทุกวันแต่ไม่มีใครนำผลไปใช้หรือไม่ |
3. ทำด้วยตนเองทีละขั้น
- รวบรวมบันทึกทุกชนิดที่โรงงานใช้อยู่จริง ให้ผู้ดูแลระบบ GHPs เดินเก็บตัวอย่างแบบฟอร์มจากทุกจุด ตั้งแต่จุดรับวัตถุดิบ ห้องผลิต ห้องเก็บ จุดล้าง จนถึงห้องสำนักงาน แล้ววางเรียงบนโต๊ะเดียวกัน สิ่งที่มักพบคือมีแบบฟอร์มที่ไม่มีใครทราบว่ายังใช้อยู่ และมีบันทึกที่ทำซ้ำซ้อนกันสองชุด
- จัดทำทะเบียนบันทึกหนึ่งแผ่น ระบุชื่อบันทึก รหัส ผู้บันทึก ความถี่ ผู้ตรวจสอบ สถานที่เก็บ และระยะเวลาที่เก็บ โดยเรียงตามลำดับของกระบวนการเพื่อให้ค้นหาได้ง่าย
- กำหนดระยะเวลาการเก็บจากอายุการเก็บของผลิตภัณฑ์ โดยเริ่มจากผลิตภัณฑ์ที่มีอายุการเก็บยาวที่สุดของโรงงาน แล้วกำหนดระยะเวลาเก็บบันทึกให้ยาวกว่านั้น พร้อมตรวจสอบว่ากฎหมายที่ใช้บังคับกับผลิตภัณฑ์ของท่านกำหนดระยะเวลาไว้ยาวกว่าหรือไม่ หากยาวกว่าให้ใช้ตามกฎหมาย แล้วบันทึกที่มาของระยะเวลาไว้ในทะเบียน
- เขียนกติกาการลงบันทึกและการแก้ไขข้อมูลหนึ่งหน้า ระบุว่าต้องบันทึกทันทีที่ปฏิบัติ ใช้ปากกา ห้ามใช้ดินสอและน้ำยาลบคำผิด แก้ไขด้วยการขีดฆ่าหนึ่งเส้นแล้วเขียนค่าใหม่พร้อมลงชื่อและวันที่ และห้ามลงบันทึกล่วงหน้าหรือย้อนหลังเป็นชุด แล้วชี้แจงในการประชุมพนักงานพร้อมบันทึกรายชื่อผู้เข้าร่วม
- จัดทำทะเบียนแบบฟอร์มที่ใช้อยู่ ระบุชื่อ รหัส วันที่ประกาศใช้ ผู้อนุมัติ และจุดที่แจกจ่าย จากนั้นเก็บแบบฟอร์มรุ่นเก่าออกจากหน้างานให้หมด และกำหนดว่าการแก้ไขแบบฟอร์มทุกครั้งต้องได้รับอนุมัติจากเจ้าของกิจการหรือผู้จัดการโรงงานก่อน
- จัดที่เก็บบันทึกให้ค้นหาได้ภายในไม่กี่นาที โดยเก็บบันทึกทั้งหมดของแต่ละเดือนไว้ในแฟ้มเดียวกันเรียงตามเดือน เขียนหน้าแฟ้มให้ชัด และเลือกที่เก็บที่ไม่ชื้น ไม่ร้อนจัด และไม่มีสัตว์พาหะเข้าถึง
- ตรวจสอบความครบถ้วนของบันทึกเดือนละครั้ง ให้ผู้ดูแลระบบ GHPs ไล่ตามทะเบียนว่าบันทึกแต่ละชนิดของเดือนนั้นครบหรือไม่ ลงชื่อครบหรือไม่ และมีช่องว่างที่ไม่มีคำอธิบายหรือไม่ แล้วบันทึกสิ่งที่พบพร้อมการติดตาม
- ทดสอบการค้นหาย้อนกลับปีละครั้ง โดยสุ่มเลือกรุ่นผลิตหนึ่งรุ่นจากผลิตภัณฑ์ที่ส่งออกไปแล้ว แล้วรวบรวมบันทึกที่เกี่ยวข้องทั้งหมดของรุ่นนั้นภายในเวลาที่กำหนด บันทึกเวลาที่ใช้และสิ่งที่ขาดหาย เพราะการทดสอบนี้เป็นสิ่งเดียวที่พิสูจน์ว่าระบบบันทึกใช้งานได้จริง
- นำทะเบียนบันทึกเข้าการทบทวนประจำปีโดยผู้บริหาร เพื่อพิจารณาว่าบันทึกใดไม่มีใครใช้ประโยชน์และควรตัดออก บันทึกใดควรเพิ่ม และระยะเวลาการเก็บยังเหมาะสมกับผลิตภัณฑ์ปัจจุบันหรือไม่
ทิ้งบันทึกก่อนที่ผลิตภัณฑ์จะหมดอายุ — ข้อ 13.4 ระบุชัดว่าระยะเวลาการเก็บต้องนานกว่าอายุการเก็บรักษาของผลิตภัณฑ์ หรือตามที่หน่วยงานที่มีอำนาจกำหนด โรงงานที่ผลิตอาหารอายุการเก็บยาวจึงต้องเก็บบันทึกนานตามไปด้วย
ลบหรือทับข้อมูลเดิมจนอ่านค่าที่บันทึกไว้ครั้งแรกไม่ได้ — ทำให้บันทึกทั้งฉบับถูกตั้งคำถามถึงความน่าเชื่อถือ วิธีที่ถูกต้องคือขีดฆ่าหนึ่งเส้นแล้วลงชื่อกำกับ
กรอกบันทึกย้อนหลังเป็นชุดก่อนวันตรวจ — ลายมือ สีหมึก และความสม่ำเสมอของตัวเลขทั้งเดือนมักบอกได้ทันที และเป็นข้อบกพร่องที่ร้ายแรงกว่าการไม่มีบันทึกในบางกรณี
ใช้แบบฟอร์มคนละรุ่นในคนละแผนก — ทำให้ข้อมูลที่เก็บไม่ครบถ้วนเหมือนกัน และแสดงว่าไม่มีผู้ดูแลว่าฉบับใดคือฉบับที่ใช้อยู่
เก็บบันทึกไว้ในที่ที่ชื้นหรือมีสัตว์พาหะเข้าถึง — เอกสารที่เสียหายจนอ่านไม่ออกมีค่าเท่ากับไม่มีบันทึก
สร้างเอกสารมากเกินขนาดโรงงานตั้งแต่วันแรก เช่น เขียนระเบียบปฏิบัติว่าด้วยการควบคุมเอกสารหลายหน้า จัดทำตารางประวัติการแก้ไขทุกฉบับ และทะเบียนการแจกจ่ายเอกสารแยกเล่ม ทั้งที่ยังไม่ทราบว่าโรงงานมีบันทึกกี่ชนิดและเก็บไว้ที่ใด — ข้อ 13.4 ไม่ได้เรียกร้องสิ่งเหล่านั้น
แบบฟอร์มที่ข้อนี้ต้องมี
หลักฐานที่ข้อนี้คาดหวังจัดเป็นแบบฟอร์ม 4 ฉบับ ตามตารางด้านล่าง ใช้เป็นรายการตรวจว่าโรงงานของท่านมีหลักฐานครบแล้วหรือยัง
| รหัส | แบบฟอร์ม | ใช้เป็นหลักฐานเรื่อง |
|---|---|---|
| GHP-13.4-01 | ทะเบียนบันทึกและระยะเวลาการเก็บรักษา | บันทึกที่เหมาะสมกับการดำเนินงาน · ระยะเวลาเก็บที่นานกว่าอายุการเก็บของผลิตภัณฑ์ |
| GHP-13.4-02 | กติกาการลงบันทึกและการแก้ไขข้อมูล พร้อมบันทึกการชี้แจง | ความน่าเชื่อถือของบันทึกที่ใช้เป็นหลักฐาน |
| GHP-13.4-03 | แบบตรวจสอบความครบถ้วนของบันทึกประจำเดือนและการทดสอบค้นหาย้อนกลับ | ความครบถ้วนของบันทึกและความสามารถในการค้นหา |
| GHP-13.4-04 | ทะเบียนแบบฟอร์มที่ใช้อยู่และการอนุมัติเมื่อแก้ไข | การใช้แบบฟอร์มฉบับเดียวกันทั้งโรงงาน |
ครอบคลุมตั้งแต่นโยบายของผู้บริหารจนถึงการสอบกลับและเรียกคืน ใช้เวลา 3 นาที ดูว่าควรเริ่มแก้จากข้อไหน
ดาวน์โหลด PDF → ต้องการเอกสาร Word ครบทั้งระบบ คู่มือ QM · QP 22 ฉบับ · แบบฟอร์ม 89 ฉบับ · ชุดเอกสารระบบ GHPs Codex 2022 ราคา 1,290 บาทแบบฟอร์มชุดนี้เป็นฉบับร่างเพื่อการทบทวน เรียบเรียงขึ้นด้วยถ้อยคำของเราเอง ไม่ใช่เอกสารของ Codex และไม่ใช่แบบฟอร์มบังคับ Codex ไม่ได้กำหนดรูปแบบบันทึกไว้ตายตัว แบบฟอร์มนี้จึงเป็นแนวทางหนึ่งเท่านั้น ให้ปรับให้ตรงกับผลิตภัณฑ์และขนาดของโรงงาน และให้ผู้มีอำนาจอนุมัติก่อนประกาศใช้ · ห้ามนำไปจำหน่ายต่อ
รายการนี้เป็นข้อแนะนำจากประสบการณ์ที่ปรึกษาของเรา ไม่ใช่เช็กลิสต์ของ Codex หรือของหน่วยรับรองใด และไม่ใช่การรับประกันผลการตรวจ ใช้เป็นจุดตั้งต้นทบทวนเอกสารของตนเอง
- มีทะเบียนบันทึกหนึ่งแผ่นที่ตรงกับบันทึกที่ใช้อยู่จริง ระบุผู้บันทึก ความถี่ สถานที่เก็บ และระยะเวลาเก็บ
- ระยะเวลาการเก็บบันทึกยาวกว่าอายุการเก็บของผลิตภัณฑ์ที่ยาวที่สุด และตรวจสอบกับกฎหมายที่ใช้บังคับแล้ว
- มีกติกาการลงบันทึกและการแก้ไขข้อมูลที่ประกาศและชี้แจงแก่ผู้ปฏิบัติงานแล้ว
- ไม่พบร่องรอยการลบด้วยน้ำยาลบคำผิดหรือการกรอกย้อนหลังเป็นชุด ในบันทึกสามเดือนล่าสุด
- แบบฟอร์มที่ใช้หน้างานเป็นฉบับเดียวกันทุกแผนก และฉบับเก่าถูกเก็บออกแล้ว
- เคยทดสอบค้นหาบันทึกของรุ่นผลิตที่สุ่มเลือกแล้ว และทราบว่าใช้เวลาเท่าใดกับขาดอะไรบ้าง
ซีรีส์นี้ตั้งใจให้โรงงานทำระบบได้ด้วยตนเอง บทความทุกตอนเปิดให้อ่านได้ฟรี พร้อมรายการแบบฟอร์มที่แต่ละข้อต้องมี หากต้องการให้ทีมที่ปรึกษาลงหน้างาน ตรวจประเมินช่องว่างก่อนผู้ตรวจมา หรืออบรมพนักงานให้เข้าใจข้อกำหนดในภาษาเดียวกัน เราพร้อมช่วย
- สารบัญซีรีส์ GHPs ทั้ง 35 ตอนครบตั้งแต่ข้อ 5.1 ถึงข้อ 15 พร้อมรายการแบบฟอร์มทุกตอน
- ชุดเอกสารระบบ GHPs Codex 2022คู่มือ QM · QP 22 ฉบับ · แบบฟอร์ม 89 ฉบับ ไฟล์ Word แก้ไขได้
- ที่ปรึกษาวางระบบ GHPs และ HACCPลงหน้างาน วางเอกสารกับกระบวนการจริง
- อบรมข้อกำหนด GHPsให้ทีมอ่านข้อกำหนดได้อย่างเข้าใจก่อนลงมือ
- อบรมผู้ตรวจติดตามภายใน GHPs และ HACCPให้ทีมตรวจเอกสารของตนเองก่อนผู้ตรวจภายนอกมา
- สอบถามหรือขอใบเสนอราคาแจ้งประเภทผลิตภัณฑ์และขนาดโรงงาน เราจะประเมินขอบเขตงานให้
บทความนี้เรียบเรียงขึ้นเพื่ออธิบายข้อ 13.4 ของ Codex General Principles of Food Hygiene CXC 1-1969 ฉบับปรับปรุง ค.ศ. 2022 (GHPs revised 2022) ด้วยถ้อยคำของเราเอง ไม่ใช่คำแปลอย่างเป็นทางการของ Codex, FAO หรือ WHO และไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมาย ตารางหลักฐาน ขั้นตอนลงมือทำ เช็กลิสต์ และแบบฟอร์มในบทความมาจากประสบการณ์ที่ปรึกษาของเรา ไม่ใช่ข้อกำหนดของ Codex ข้อกำหนดของกฎหมายไทย (เช่น ประกาศกระทรวงสาธารณสุขว่าด้วยวิธีการผลิต เครื่องมือเครื่องใช้ และการเก็บรักษาอาหาร) ของมาตรฐานที่ขอการรับรอง และของลูกค้า อาจเข้มกว่าที่ Codex กำหนด การปฏิบัติจริงให้ยึดเอกสารต้นฉบับภาษาอังกฤษ กฎหมายที่ใช้บังคับ และข้อกำหนดของหน่วยรับรองเป็นหลัก · อ้างอิงต้นฉบับ: Codex Alimentarius — General Principles of Food Hygiene CXC 1-1969 (Rev. 2022) หน้าค้นหาข้อความ Codex ของ FAO/WHO
บทความนี้เขียนขึ้นด้วยถ้อยคำของผู้เขียนเอง เพื่ออธิบายแนวคิดและโครงสร้างของข้อกำหนด ไม่ใช่คำแปลหรือสำเนาของมาตรฐาน การนำไปใช้จริงต้องอ้างอิงมาตรฐานฉบับจริงและกฎหมายที่บังคับใช้เป็นหลัก