ข้อ 9.4–9.6 ผลิตภัณฑ์ที่ซื้อมาเพื่อจำหน่าย การทวนสอบ ความถูกต้องตามกฎหมาย และระบบสอบกลับ
ไล่ทีละข้อ 9.4.1 ถึง 9.6.3 พร้อมหลักฐานที่ต้องเตรียม

เรียบเรียงโดย SP Solution Center ด้วยถ้อยคำของเราเอง จากมุมของที่ปรึกษาที่วางระบบให้โรงงานอาหาร — ไม่ใช่เอกสารของ BRCGS ไม่ใช่สำเนาหรือคำแปลของมาตรฐาน รายการหลักฐานเป็นข้อแนะนำจากประสบการณ์ของเรา ไม่ใช่เช็กลิสต์การตรวจของหน่วยรับรอง

ตอนสุดท้ายของซีรีส์เขียนสำหรับผู้จัดการประกันคุณภาพและฝ่ายคลังสินค้าของสถานที่ผลิตที่นำสินค้าซื้อมาขายเข้าขอบข่ายใบรับรอง และต้องพิสูจน์ว่าสินค้าที่ตนเองไม่ได้ผลิตนั้นปลอดภัย ถูกกฎหมาย และสอบกลับได้เท่ากับสินค้าที่ผลิตเอง
สามหัวข้อนี้คือจุดที่หลักฐานส่วนใหญ่ต้องมาจากผู้อื่น ทั้งใบรายงานผลวิเคราะห์ (certificate of analysis, CoA) ใบรับรองความสอดคล้อง (certificate of conformance, CoC) และข้อมูลสอบกลับจากผู้ผลิต โจทย์จึงอยู่ที่ว่าสถานที่ผลิตจะยืนยันความน่าเชื่อถือของสิ่งที่ผู้อื่นส่งมาให้ได้อย่างไร
ขอบข่ายของหมวด 9 แผนความปลอดภัยอาหาร การอนุมัติผู้ส่งมอบ (supplier approval) และข้อกำหนดจำเพาะ (specification) อยู่ในตอนที่ 34

1. เจตนารมณ์ของหัวข้อนี้

ผลการทวนสอบของสินค้าซื้อมาขายต้องถูกทบทวนเพื่อหาแนวโน้ม ไม่ใช่เพียงเก็บไว้ ข้อ 9.4.5 ต้องการให้ผลการทดสอบและการตรวจสอบถูกทบทวนเพื่อระบุแนวโน้ม และดำเนินการโดยไม่ชักช้าเมื่อพบผลที่ไม่น่าพอใจ สำหรับสินค้าที่สถานที่ผลิตไม่ได้ผลิตเอง แนวโน้มของผลจากผู้ส่งมอบแต่ละรายคือสัญญาณเตือนเพียงอย่างเดียวที่สถานที่ผลิตมีก่อนเกิดเหตุ การสรุปแนวโน้มรายผู้ส่งมอบตามรอบที่กำหนดจึงควรอยู่ในตารางงานของฝ่ายประกันคุณภาพ

2. ข้อย่อยทั้งหมดในหัวข้อนี้

ตารางนี้สรุปว่าแต่ละข้อย่อยเกี่ยวกับใคร และผู้ตรวจจะตรวจข้อนั้นที่เอกสารหรือที่หน้างาน ตามรหัสสีที่มาตรฐานกำกับไว้

รหัสสีอ่านจากมาตรฐานฉบับที่โรงงานถืออยู่ คอลัมน์เกี่ยวกับใครเป็นข้อแนะนำจากประสบการณ์ของเรา ไม่ใช่การกำหนดของ BRCGS

3. ไล่ทีละข้อ — คืออะไร เกี่ยวกับใคร และต้องเตรียมหลักฐานอะไร

4. ข้อผิดพลาดที่เราพบบ่อยที่สุดในหมวดนี้

เรื่องแรก ทดสอบระบบสอบกลับเฉพาะสินค้าที่ผลิตเอง โรงงานที่ทำการทดสอบตามข้อ 3.9 อย่างสม่ำเสมออยู่แล้ว มักลืมว่าข้อ 9.6.2 เป็นการทดสอบคนละชุด ที่ต้องครอบคลุมสินค้าซื้อมาขายและต้องไล่ย้อนไปถึงผู้ผลิตรายสุดท้าย รวมถึงต้องระบุการเคลื่อนย้ายและสถานที่จัดเก็บระหว่างทางด้วย ซึ่งเป็นข้อมูลที่ต้องขอจากผู้ส่งมอบ จึงควรตกลงช่องทางขอข้อมูลไว้ในสัญญาตั้งแต่ต้น

เรื่องที่สอง เก็บใบรายงานผลวิเคราะห์ของผู้ส่งมอบไว้ครบ แต่ไม่เคยตรวจสอบเอง ข้อ 9.4.2 ระบุว่าความเชื่อมั่นในเอกสารของผู้ส่งมอบต้องได้รับการสนับสนุนด้วยการวิเคราะห์อิสระเป็นระยะ สำหรับโรงงานที่ซื้อมาขายซึ่งไม่มีกระบวนการผลิตให้ควบคุม การส่งตัวอย่างไปวิเคราะห์ที่ห้องปฏิบัติการอิสระตามรอบที่มีเหตุผลรองรับ เป็นหลักฐานที่หนักแน่นที่สุดที่ท่านสร้างได้ในหมวดนี้

เรื่องที่สาม ให้ผู้นำเข้าปลายทางรับผิดชอบฉลาก แต่ไม่มีข้อความนั้นในสัญญา ข้อ 9.5.1 เปิดให้ความรับผิดชอบเรื่องฉลาก องค์ประกอบ และปริมาณ เป็นของลูกค้าได้ แต่ต้องระบุไว้อย่างชัดเจนในสัญญา โรงงานส่งออกจำนวนมากเข้าใจตรงกันกับผู้นำเข้าด้วยวาจาหรือด้วยอีเมลที่กระจัดกระจาย เมื่อผู้ตรวจขอดูสัญญาจึงไม่พบข้อความใดที่ระบุเรื่องนี้ ทางแก้คือใส่ข้อกำหนดเรื่องความรับผิดชอบด้านกฎหมายลงในสัญญาหรือข้อตกลงทางการค้าที่ลงนามทั้งสองฝ่าย แล้วเก็บไว้กับแฟ้มของลูกค้ารายนั้น

5. ปิดท้ายซีรีส์ ข้อกำหนด BRCGS Food Issue 9 ครบทั้ง 35 ตอน

ตอนนี้เป็นตอนสุดท้ายของซีรีส์ที่ไล่ข้อกำหนดของมาตรฐานฉบับนี้ทีละข้อจนครบทั้งเล่ม เริ่มจากหมวด 1 ความมุ่งมั่นของผู้บริหารระดับสูง ต่อด้วยหมวด 2 ที่ว่าด้วยแผนความปลอดภัยอาหารตามหลักการ HACCP หมวด 3 ซึ่งเป็นหมวดที่ยาวที่สุดและครอบคลุมระบบการจัดการคุณภาพและความปลอดภัยอาหาร ตั้งแต่เอกสาร การตรวจติดตามภายใน การอนุมัติผู้ส่งมอบ การแก้ไขป้องกัน (corrective and preventive action) ระบบสอบกลับ ไปจนถึงการจัดการข้อร้องเรียนและเหตุการณ์ หมวด 4 ว่าด้วยมาตรฐานของสถานประกอบการตั้งแต่ภายนอกอาคารจนถึงการขนส่ง หมวด 5 ว่าด้วยการควบคุมผลิตภัณฑ์ ทั้งการออกแบบ สารก่อภูมิแพ้ (allergen) ความเป็นของแท้ (authenticity) และการปล่อยผ่าน (product release) หมวด 6 ว่าด้วยการควบคุมกระบวนการ หมวด 7 ว่าด้วยบุคลากร หมวด 8 ว่าด้วยพื้นที่ผลิตตามระดับความเสี่ยง และปิดท้ายด้วยหมวด 9 ในตอนนี้

หากท่านเพิ่งเข้ามาอ่านที่ตอนนี้เป็นตอนแรก เราแนะนำให้กลับไปเริ่มที่บทความว่าด้วยโครงของข้อกำหนด ซึ่งอธิบายว่ามาตรฐานฉบับนี้มีกี่ข้อ ข้อใดที่โรงงานทุกแห่งต้องทำ และข้อใดที่ใช้เฉพาะบางลักษณะการผลิตเท่านั้น เพราะการประเมินขอบข่ายของตนเองให้ถูกตั้งแต่ต้น จะทำให้ท่านไม่เสียเวลาเตรียมเอกสารในหมวดที่ไม่เกี่ยวข้องกับโรงงานของท่าน และไม่พลาดหมวดที่เกี่ยวข้องแต่ถูกมองข้าม อย่างเช่นหมวด 9 ที่เป็นเนื้อหาของตอนนี้

หลังจากรู้ขอบข่ายแล้ว ลำดับที่เราแนะนำคือเริ่มจากข้อกำหนดพื้นฐาน (fundamental requirement) ทั้งสิบสองข้อก่อน เพราะเป็นกลุ่มที่มีผลต่อการตัดสินผลการตรวจมากที่สุด จากนั้นจึงใช้รหัสสีของข้อกำหนดเป็นตัวจัดลำดับงาน โดยแยกงานที่พิสูจน์ด้วยเอกสารซึ่งเตรียมล่วงหน้าได้ ออกจากงานที่พิสูจน์ที่หน้างานซึ่งต้องอาศัยการปรับพฤติกรรมและใช้เวลานานกว่า แล้วค่อยไล่รายละเอียดของแต่ละหมวดจากตอนที่เกี่ยวข้องในซีรีส์นี้

กลับไปเริ่มอ่านตั้งแต่ตอนที่ 1 ความมุ่งมั่นของผู้บริหารระดับสูง →
ดูรายชื่อบทความ BRCGS Food Safety ทั้งหมดในหน้ารวมบทความ →

ดาวน์โหลดใบตรวจหลักฐานของตอนนี้

เรารวมหลักฐานที่ต้องเตรียมของทุกข้อย่อยในตอนนี้ไว้เป็นใบตรวจหลักฐานหนึ่งฉบับ ฉบับเดียวกันนี้ครอบคลุมข้อกำหนดของตอนที่ 34 และตอนที่ 35 ทั้งหมด พร้อมช่องระบุว่าหลักฐานอยู่ที่ใด ใครรับผิดชอบ และสถานะความพร้อม ไม่ต้องสมัครสมาชิก ไม่ต้องกรอกอีเมล ดาวน์โหลดได้ทันที

ใบตรวจหลักฐานนี้เป็นเครื่องมือเตรียมความพร้อมของโรงงาน ไม่ใช่เอกสารของ BRCGS ไม่ใช่เช็กลิสต์การตรวจของหน่วยรับรอง และไม่ใช่การรับประกันผลการตรวจ รายการหลักฐานเรียบเรียงจากประสบการณ์ที่ปรึกษาของเรา หลักฐานที่ผู้ตรวจขอดูจริงขึ้นกับลักษณะโรงงานและดุลยพินิจของผู้ตรวจ ให้อ่านถ้อยคำของข้อกำหนดจากมาตรฐานฉบับที่โรงงานถืออยู่ · ห้ามนำไปจำหน่ายต่อ

บทความนี้เรียบเรียงขึ้นเพื่ออธิบายสาระของข้อกำหนดด้วยถ้อยคำของเราเอง ไม่ใช่สำเนา คำแปล หรือคำตีความอย่างเป็นทางการของ BRCGS และไม่ใช่การรับประกันผลการตรวจ ตัวมาตรฐาน Food Safety Issue 9 และเอกสารแนวทางตีความมีลิขสิทธิ์ ต้องซื้อหรือขอรับจาก BRCGS ถ้อยคำและเลขข้อที่แน่นอนให้ยึดตามฉบับจริงที่โรงงานถืออยู่ · อ้างอิง: BRCGS — Food Safety

บทความนี้เขียนขึ้นด้วยถ้อยคำของผู้เขียนเอง เพื่ออธิบายแนวคิดและโครงสร้างของข้อกำหนด ไม่ใช่คำแปลหรือสำเนาของมาตรฐาน การนำไปใช้จริงต้องอ้างอิงมาตรฐานฉบับจริงและกฎหมายที่บังคับใช้เป็นหลัก