เรียบเรียงโดย SP Solution Center ด้วยถ้อยคำของเราเอง จากมุมของที่ปรึกษาที่วางระบบให้โรงงานอาหาร — ไม่ใช่เอกสารของ BRCGS ไม่ใช่สำเนาหรือคำแปลของมาตรฐาน รายการหลักฐานเป็นข้อแนะนำจากประสบการณ์ของเรา ไม่ใช่เช็กลิสต์การตรวจของหน่วยรับรอง
ตอนนี้เขียนสำหรับผู้จัดการประกันคุณภาพ ฝ่ายผลิต และผู้ดูแลเครื่องมือวัด ที่ต้องตอบผู้ตรวจได้ว่าสินค้าทุกรุ่นมีปริมาณตรงตามที่ประกาศบนฉลาก และค่าที่อ่านจากเครื่องมือวัดเชื่อถือได้เพียงใด
สองหัวข้อนี้ไม่ใช่ข้อกำหนดพื้นฐาน (fundamental requirement) แต่เป็นจุดที่ข้อบกพร่อง (non-conformity) เกิดจากรายละเอียดเล็ก ๆ ที่ถูกมองข้าม เช่น ใบรับรองการสอบเทียบ (calibration) ที่มีค่าความไม่แน่นอนของการสอบเทียบ (measurement uncertainty) ระบุไว้ครบ แต่ไม่มีใครนำตัวเลขนั้นไปใช้กับเกณฑ์ที่หน้างาน
ข้อ 6.1 การควบคุมการปฏิบัติงาน และข้อ 6.2 การควบคุมฉลากและการบรรจุ อยู่ในตอนที่ 28
1. เจตนารมณ์ของหัวข้อนี้
ข้อ 6.3 กำหนดให้สถานที่ผลิตมีระบบควบคุมปริมาณที่สอดคล้องกับกฎหมายของประเทศที่ผลิตภัณฑ์ถูกจำหน่าย รวมถึงประมวลแนวปฏิบัติของภาคอุตสาหกรรมและข้อกำหนดของลูกค้าที่ระบุไว้ ส่วนข้อ 6.4 กำหนดให้สถานที่ผลิตแสดงให้เห็นได้ว่าอุปกรณ์วัดมีความแม่นยำและเชื่อถือได้เพียงพอที่จะทำให้เชื่อมั่นในผลการวัด ซึ่งโดยทั่วไปยืนยันด้วยการวัดเทียบกับมาตรฐานที่เป็นที่ยอมรับ และหากไม่มีมาตรฐานระดับชาติหรือระดับสากลรองรับ บริษัทต้องแสดงให้เห็นว่าเฝ้าระวังอุปกรณ์นั้นอย่างเพียงพอด้วยวิธีใด
ค่าความไม่แน่นอนของการสอบเทียบคือตัวเลขที่ต้องเดินทางจากใบรับรองไปถึงแบบบันทึกหน้างาน เมื่ออุปกรณ์ถูกใช้เฝ้าระวังขีดจำกัดวิกฤต (critical limit) ข้อ 6.4.3 ต้องการให้ค่าความไม่แน่นอนถูกนำมาพิจารณา ในทางปฏิบัติคือการตั้งเกณฑ์ปฏิบัติงานให้เผื่อค่านั้นไว้ แล้วเขียนตัวเลขที่เผื่อแล้วลงในวิธีปฏิบัติงานและบนแบบบันทึก ไม่ใช่ปล่อยให้พนักงานใช้ตัวเลขขีดจำกัดวิกฤตดิบ
2. ข้อย่อยทั้งหมดในหัวข้อนี้
ตารางนี้สรุปว่าแต่ละข้อย่อยเกี่ยวกับใคร และผู้ตรวจจะตรวจข้อนั้นที่เอกสารหรือที่หน้างาน ตามรหัสสีที่มาตรฐานกำกับไว้
| ข้อ | เรื่อง | ตรวจที่ | เกี่ยวกับใคร |
|---|---|---|---|
| 6.3.1–6.3.2 | การควบคุมปริมาณตามกฎหมายปลายทางและตามข้อกำหนดของลูกค้า | หน้างาน | ฝ่ายประกันคุณภาพ ร่วมกับฝ่ายผลิต และฝ่ายขาย |
| 6.3.3 | ระเบียบปฏิบัติของเครื่องชั่งตรวจสอบบนสาย | หน้างาน | ฝ่ายประกันคุณภาพ หัวหน้าสายการผลิตหรือหัวหน้ากะ และฝ่ายวิศวกรรมและซ่อมบำรุง |
| 6.4.1 | การชี้บ่งและการควบคุมอุปกรณ์วัด | เอกสาร | ฝ่ายประกันคุณภาพ ร่วมกับฝ่ายวิศวกรรมและซ่อมบำรุง |
| 6.4.2–6.4.3 | การสอบเทียบที่สอบกลับได้และการพิจารณาค่าความไม่แน่นอน | เอกสาร | ฝ่ายประกันคุณภาพ และฝ่ายวิศวกรรมและซ่อมบำรุง |
| 6.4.4 | การดำเนินการเมื่ออุปกรณ์วัดอยู่นอกเกณฑ์ที่กำหนด | เอกสาร | ฝ่ายประกันคุณภาพ และผู้มีอำนาจตัดสินใจปล่อยผ่านผลิตภัณฑ์ |
รหัสสีอ่านจากมาตรฐานฉบับที่โรงงานถืออยู่ คอลัมน์เกี่ยวกับใครเป็นข้อแนะนำจากประสบการณ์ของเรา ไม่ใช่การกำหนดของ BRCGS
3. ไล่ทีละข้อ — คืออะไร เกี่ยวกับใคร และต้องเตรียมหลักฐานอะไร
6.3.1–6.3.2การควบคุมปริมาณตามกฎหมายปลายทางและตามข้อกำหนดของลูกค้า
ข้อ 6.3.1 กำหนดให้ความถี่และวิธีการตรวจสอบปริมาณ เป็นไปตามข้อกำหนดของกฎหมายที่กำกับการทวนสอบ (verification) ปริมาณ และต้องเก็บบันทึกผลการตรวจไว้ ส่วนข้อ 6.3.2 กำหนดว่าเมื่อปริมาณของผลิตภัณฑ์ไม่ได้ถูกกำกับด้วยข้อกำหนดทางกฎหมาย เช่น สินค้าที่ส่งเป็นปริมาณมากแบบเทกอง ผลิตภัณฑ์ต้องเป็นไปตามข้อกำหนดของลูกค้าและต้องเก็บบันทึกไว้เช่นกัน
ประเด็นที่โรงงานส่งออกมักมองข้ามคือคำว่ากฎหมายในข้อนี้หมายถึงกฎหมายของประเทศ รัฐ หรือดินแดนที่สินค้าถูกขาย ไม่ใช่กฎหมายของประเทศที่ผลิต ท่านจึงต้องรู้เกณฑ์ของตลาดปลายทางทุกตลาดที่ส่งไป
- ต้องคำนึงถึงการเปลี่ยนแปลงที่อาจเกิดระหว่างการขนส่งและตลอดอายุการเก็บ เช่น การสูญเสียน้ำหนักระหว่างขนส่งหรือการสูญเสียน้ำระหว่างการเก็บ เพื่อให้น้ำหนัก ณ วันสิ้นอายุการเก็บยังเป็นไปตามกฎหมายและตามข้อกำหนดของลูกค้า
- เมื่อใช้เครื่องชั่งตรวจสอบ (checkweigher) อัตโนมัติ ต้องตั้งค่าอย่างถูกต้องและทดสอบระบบคัดแยกตามแนวทางของภาคอุตสาหกรรม โดยการทดสอบระบบคัดแยกอัตโนมัติต้องใช้แพ็กที่เป็นตัวแทนของผลิตภัณฑ์ที่กำลังผลิตอยู่
- เอกสารระบุชัดว่าสีของข้อ 6.3.1 หมายความว่าข้อนี้ต้องถูกตรวจในพื้นที่ผลิตที่อุปกรณ์ติดตั้งอยู่ เพราะผู้ตรวจคาดหวังจะเห็นกระบวนการทำงานจริง ไม่ใช่เพียงทบทวนบันทึก
- สำหรับกรณีที่ไม่มีกฎหมายกำกับ ต้องมีระเบียบปฏิบัติที่ทำให้เป็นไปตามข้อกำหนดของลูกค้า เช่น การเฝ้าระวังด้วยมาตรวัดอัตราการไหลหรือเครื่องชั่งรถบรรทุกที่สอบเทียบแล้วสำหรับการบรรทุกแบบแท็งก์ และแนวปฏิบัติที่ดีคือระบุข้อกำหนดของลูกค้าไว้ชัดเจนในข้อกำหนดจำเพาะ (specification) หรือในสัญญาซื้อขาย
- ระเบียบปฏิบัติการควบคุมปริมาณที่อ้างอิงเกณฑ์ทางกฎหมายของแต่ละตลาดปลายทาง
- บันทึกการตรวจปริมาณตามความถี่และวิธีที่กฎหมายกำหนด ย้อนหลังตามระยะเวลาที่กำหนดเก็บ
- หลักฐานการคำนวณส่วนเผื่อสำหรับการสูญเสียน้ำหนักระหว่างขนส่งและตลอดอายุการเก็บ
- บันทึกการทดสอบระบบคัดแยกของเครื่องชั่งตรวจสอบด้วยแพ็กที่เป็นตัวแทนของผลิตภัณฑ์จริง
- ข้อกำหนดจำเพาะหรือสัญญาที่ระบุเกณฑ์ปริมาณของลูกค้า สำหรับสินค้าที่ไม่มีกฎหมายกำกับ
6.3.3ระเบียบปฏิบัติของเครื่องชั่งตรวจสอบบนสาย
เมื่อมีการใช้งาน สถานที่ผลิตต้องจัดทำระเบียบปฏิบัติสำหรับการใช้งานและการทดสอบเครื่องชั่งตรวจสอบบนสาย ซึ่งอย่างน้อยต้องครอบคลุมการพิจารณาข้อกำหนดทางกฎหมายที่เกี่ยวข้อง ความรับผิดชอบในการทดสอบอุปกรณ์ ประสิทธิผลของการใช้งานและความแตกต่างสำหรับผลิตภัณฑ์บางรายการ วิธีการและความถี่ของการทดสอบ กระบวนการจัดการแพ็กที่ถูกคัดออก และบันทึกผลการทดสอบ
- ข้อกำหนดทางกฎหมายที่ต้องพิจารณาอาจรวมถึงน้ำหนักขั้นต่ำ น้ำหนักเฉลี่ย และน้ำหนักสูงสุด เช่น กรณีที่ขนาดชิ้นใหญ่เกินไปส่งผลต่อเวลาการให้ความร้อนขั้นต่ำเพื่อความปลอดภัยอาหาร
- ระเบียบปฏิบัติต้องระบุการดำเนินการเมื่อเครื่องไม่ผ่านการทดสอบ ความถี่ของการทดสอบ และพนักงานที่รับผิดชอบ ซึ่งต้องได้รับการอบรมตามหมวด 7.1
- กระบวนการจัดการแพ็กที่ถูกคัดออกต้องระบุว่าแพ็กที่น้ำหนักต่ำกว่าเกณฑ์ถูกนำออกและไม่ย้อนกลับเข้าสาย ระบุว่าเปิดแพ็กแล้วนำเนื้อในกลับเข้ากระบวนการได้หรือไม่ และระบุการสอบสวนที่ต้องทำเมื่อมีแพ็กถูกคัดออก
- ต้องพิจารณาตำแหน่งติดตั้งเครื่องชั่งตรวจสอบเป็นพิเศษ เพื่อให้ผลสะท้อนรุ่นผลิตที่ออกจากสถานที่ผลิตจริง เช่น หากวางเครื่องตรวจโลหะหรือจุดสุ่มตัวอย่างไว้หลังเครื่องชั่งตรวจสอบ ต้องพิจารณาผลของการนำผลิตภัณฑ์ออกโดยระบบเหล่านั้นต่อการคำนวณน้ำหนักเฉลี่ย
- การสอบเทียบเครื่องชั่งตรวจสอบอยู่ภายใต้ข้อ 6.4.1 ด้วย ท่านจึงต้องมีทั้งการทดสอบประจำวันและการสอบเทียบตามรอบ
- ระเบียบปฏิบัติเครื่องชั่งตรวจสอบที่ครอบคลุมครบทั้งหกหัวข้อที่ข้อกำหนดระบุ
- บันทึกผลการทดสอบเครื่องชั่งตรวจสอบตามความถี่ที่กำหนด พร้อมผู้ทดสอบ
- บันทึกการจัดการแพ็กที่ถูกคัดออก และผลการสอบสวนเมื่ออัตราการคัดออกสูงผิดปกติ
6.4.1การชี้บ่งและการควบคุมอุปกรณ์วัด
สถานที่ผลิตต้องชี้บ่งและควบคุมอุปกรณ์วัดที่ใช้เฝ้าระวังจุดวิกฤตที่ต้องควบคุม และเฝ้าระวังความปลอดภัย ความถูกต้องตามกฎหมาย และคุณภาพของผลิตภัณฑ์ โดยอย่างน้อยต้องมีบัญชีรายการอุปกรณ์ที่เป็นเอกสารพร้อมระบุตำแหน่งติดตั้ง มีรหัสชี้บ่งและวันครบกำหนดสอบเทียบ มีการป้องกันไม่ให้พนักงานที่ไม่ได้รับมอบอำนาจปรับแต่ง และมีการป้องกันความเสียหาย การเสื่อมสภาพ หรือการใช้งานผิดวิธี
- สำหรับอุปกรณ์ที่สอบเทียบทุกวันหรือถี่กว่านั้น เช่น เครื่องวัดความเป็นกรดด่าง สามารถจัดการด้วยระเบียบปฏิบัติที่ระบุความถี่ของการสอบเทียบให้ชัดเจน พร้อมบันทึกกิจกรรมการสอบเทียบประจำวัน แทนการติดป้ายวันครบกำหนด
- การป้องกันการปรับแต่งโดยผู้ไม่ได้รับมอบอำนาจ ทำได้เช่นการใช้รหัสประจำโปรแกรมหรือกุญแจล็อก ส่วนการป้องกันความเสียหายหรือการใช้ผิดวิธี ทำได้ด้วยการออกแบบที่ดีหรือการอบรมพนักงาน
- บัญชีรายการอุปกรณ์วัดที่ครบถ้วน ระบุรหัสชี้บ่ง ตำแหน่งติดตั้ง และวันครบกำหนดสอบเทียบ
- หลักฐานการป้องกันการปรับแต่ง เช่น การล็อกหรือการตั้งรหัส
- ระเบียบปฏิบัติของอุปกรณ์ที่สอบเทียบรายวัน พร้อมบันทึกการสอบเทียบประจำวัน
6.4.2–6.4.3การสอบเทียบที่สอบกลับได้และการพิจารณาค่าความไม่แน่นอน
ข้อ 6.4.2 กำหนดให้อุปกรณ์วัดที่ชี้บ่งไว้ทั้งหมด รวมถึงอุปกรณ์ใหม่ ต้องถูกตรวจสอบและปรับแก้เมื่อจำเป็น ตามความถี่ที่กำหนดไว้ล่วงหน้าจากการประเมินความเสี่ยง (risk assessment) และตามวิธีที่กำหนดไว้ซึ่งสอบกลับได้ถึงมาตรฐานระดับชาติหรือระดับสากลเท่าที่ทำได้ โดยต้องบันทึกผล และอุปกรณ์ต้องอ่านค่าได้และมีความแม่นยำเหมาะสมกับการวัดที่ต้องทำ ส่วนข้อ 6.4.3 กำหนดให้อุปกรณ์วัดอ้างอิงต้องถูกสอบเทียบและสอบกลับได้ถึงมาตรฐานระดับชาติหรือระดับสากล พร้อมเก็บบันทึกไว้ และต้องพิจารณาค่าความไม่แน่นอนของการสอบเทียบเมื่อใช้อุปกรณ์นั้นประเมินขีดจำกัดวิกฤต
จุดที่โรงงานส่วนใหญ่ยังไม่ได้ทำคือการนำค่าความไม่แน่นอนไปใช้จริงกับขีดจำกัดวิกฤต การมีใบรับรองที่ระบุค่าความไม่แน่นอนแต่ยังตั้งเกณฑ์เท่าเดิม ไม่ตอบเจตนารมณ์ของข้อ 6.4.3
- วิธีการสอบเทียบต้องระบุอย่างน้อยสามเรื่อง คือความถี่ที่กำหนดไว้ล่วงหน้าจากการประเมินความเสี่ยง เช่น ความน่าเชื่อถือในอดีต ลักษณะการใช้งาน และคำแนะนำของผู้ผลิต ผู้ที่ได้รับมอบอำนาจให้ทำการตรวจ และวิธีที่ใช้
- วิธีที่ใช้ต้องสอบกลับได้ถึงมาตรฐานที่เป็นที่ยอมรับเท่าที่ทำได้ ตัวอย่างที่เอกสารยกไว้คือการใช้เทอร์โมมิเตอร์อ้างอิงที่มีใบรับรองการทดสอบซึ่งสอบกลับได้ถึงมาตรฐานระดับชาติ
- อุปกรณ์ต้องมีความแม่นยำเหมาะสมกับสิ่งที่วัด เอกสารยกตัวอย่างว่าเมื่ออุณหภูมิวิกฤตต่อความปลอดภัย เช่น การพาสเจอไรซ์หรือกระบวนการบรรจุกระป๋อง เทอร์โมมิเตอร์ที่ใช้วัดต้องมีความแม่นยำในระดับบวกลบศูนย์จุดห้าองศาเซลเซียส ขณะที่เทอร์โมมิเตอร์ที่ใช้ตรวจอุณหภูมิรถขนส่งอาจต้องการเพียงบวกลบหนึ่งองศาเซลเซียส
- ตัวอย่างเรื่องค่าความไม่แน่นอนที่เอกสารอธิบายไว้คือ หากขีดจำกัดวิกฤตคือเจ็ดสิบสององศาเซลเซียส และใบสอบเทียบระบุค่าความไม่แน่นอนศูนย์จุดห้าองศาเซลเซียส ค่าที่อ่านได้เจ็ดสิบสององศาเซลเซียสอาจแทนอุณหภูมิจริงระหว่างเจ็ดสิบเอ็ดจุดห้าถึงเจ็ดสิบสองจุดห้าองศาเซลเซียส
- ดังนั้นเพื่อรับประกันอุณหภูมิขั้นต่ำที่เจ็ดสิบสององศาเซลเซียส ค่าที่อ่านบนเทอร์โมมิเตอร์ต้องเป็นเจ็ดสิบสองจุดห้าองศาเซลเซียสขึ้นไปเสมอ ซึ่งหมายความว่าเกณฑ์ปฏิบัติงานต้องถูกยกขึ้นตามค่าความไม่แน่นอน
- แผนและบันทึกการสอบเทียบย้อนหลังสิบสองเดือนของอุปกรณ์วัดทุกรายการในบัญชี
- ใบรับรองการสอบเทียบของอุปกรณ์อ้างอิงที่ระบุการสอบกลับ (traceability) ถึงมาตรฐานระดับชาติหรือสากล พร้อมค่าความไม่แน่นอน
- เหตุผลเชิงความเสี่ยงที่ใช้กำหนดความถี่ของการสอบเทียบแต่ละรายการ
- เอกสารที่แสดงว่าค่าความไม่แน่นอนถูกนำไปใช้ปรับเกณฑ์ปฏิบัติงานของขีดจำกัดวิกฤตแล้ว
6.4.4การดำเนินการเมื่ออุปกรณ์วัดอยู่นอกเกณฑ์ที่กำหนด
ต้องมีระเบียบปฏิบัติสำหรับบันทึกการดำเนินการที่ต้องทำ เมื่อพบว่าอุปกรณ์วัดที่กำหนดไว้ ไม่ได้ทำงานอยู่ภายในขีดจำกัดที่ระบุ และในกรณีที่ความปลอดภัยหรือความถูกต้องตามกฎหมายของผลิตภัณฑ์อาศัยอุปกรณ์ที่พบว่าไม่แม่นยำ ต้องมีการดำเนินการเพื่อให้มั่นใจว่าผลิตภัณฑ์ที่มีความเสี่ยงจะไม่ถูกนำเสนอขาย
ข้อนี้เป็นข้อที่แยกโรงงานที่มีระบบสอบเทียบจริงออกจากโรงงานที่มีเพียงใบรับรอง เพราะคำถามที่ผู้ตรวจจะถามคือ ครั้งล่าสุดที่เทอร์โมมิเตอร์ไม่ผ่านการสอบเทียบ ท่านทำอะไรกับสินค้าที่ผลิตไปแล้ว
- ต้องระบุด้วยว่าจะทำอย่างไรกับผลิตภัณฑ์ที่ถูกเฝ้าระวังด้วยอุปกรณ์นั้นนับตั้งแต่การตรวจสอบที่ผ่านครั้งล่าสุด เพื่อป้องกันไม่ให้ผลิตภัณฑ์ที่มีความเสี่ยงถูกนำเสนอขาย
- ในทางปฏิบัติ ความถี่ของการสอบเทียบจึงมีผลโดยตรงต่อขนาดของสินค้าที่ต้องกัก ยิ่งสอบเทียบห่าง ยิ่งต้องกักย้อนหลังมาก
- ระเบียบปฏิบัติที่ระบุการดำเนินการเมื่ออุปกรณ์อยู่นอกเกณฑ์ พร้อมผู้รับผิดชอบ
- บันทึกกรณีที่อุปกรณ์ไม่ผ่านการสอบเทียบ พร้อมขอบเขตผลิตภัณฑ์ที่ถูกกักและผลการตัดสินใจ
- หลักฐานการเชื่อมโยงไปยังระเบียบปฏิบัติเรื่องผลิตภัณฑ์ที่ไม่เป็นไปตามข้อกำหนด (non-conforming product) และการเรียกคืน (recall) หากเคยต้องใช้
4. ข้อผิดพลาดที่เราพบบ่อยที่สุดในหมวดนี้
เรื่องแรก สอบเทียบแล้วแต่ไม่ได้ใช้ค่าความไม่แน่นอน ข้อ 6.4.3 ระบุว่าเมื่อใช้อุปกรณ์ประเมินขีดจำกัดวิกฤต ต้องพิจารณาค่าความไม่แน่นอนของการสอบเทียบด้วย สิ่งที่พบบ่อยคือใบรับรองระบุค่าความไม่แน่นอนไว้ครบ แต่เกณฑ์ที่พนักงานใช้หน้างานยังเป็นตัวเลขขีดจำกัดวิกฤตเดิม ซึ่งเท่ากับยอมรับความเสี่ยงที่อุณหภูมิจริงต่ำกว่าขีดจำกัด ทางแก้คือแปลงค่าความไม่แน่นอนเป็นเกณฑ์ปฏิบัติงานที่สูงขึ้น แล้วเขียนตัวเลขนั้นลงในวิธีปฏิบัติงานและบนแบบบันทึกที่หน้างาน
เรื่องที่สอง มีระเบียบปฏิบัติเมื่ออุปกรณ์ไม่ผ่าน แต่ไม่มีใครเคยใช้ ข้อ 6.4.4 ต้องการทั้งระเบียบปฏิบัติและบันทึกการดำเนินการ เมื่อผู้ตรวจถามถึงครั้งล่าสุดที่อุปกรณ์ไม่ผ่านการสอบเทียบ แล้วคำตอบคือไม่เคยมี ทั้งที่ประวัติการสอบเทียบยาวหลายปี คำตอบนั้นเองมักนำไปสู่คำถามต่อว่าเกณฑ์การตัดสินว่าผ่านถูกกำหนดไว้อย่างไร โรงงานที่แสดงกรณีจริงพร้อมขอบเขตสินค้าที่กักไว้ได้ คือโรงงานที่พิสูจน์ว่าระบบเดินอยู่จริง
เรื่องที่สาม ควบคุมปริมาณตามกฎหมายไทยเพียงอย่างเดียว ทั้งที่สินค้าส่งไปขายในประเทศที่ใช้หลักเกณฑ์ต่างกัน ข้อ 6.3.1 และ 6.3.2 ผูกการควบคุมปริมาณกับกฎหมายของประเทศที่ผลิตภัณฑ์ถูกจำหน่าย และกับข้อกำหนดของลูกค้า โรงงานส่งออกจำนวนมากยังตั้งเกณฑ์เครื่องชั่งตามกฎหมายไทยเพียงอย่างเดียว โดยไม่มีหลักฐานว่าได้ตรวจสอบหลักเกณฑ์ควบคุมปริมาณของประเทศปลายทาง ซึ่งอาจต่างจากของไทย เช่น ประเทศที่ใช้ระบบน้ำหนักเฉลี่ย ผู้ตรวจจะถามว่าใครเป็นผู้ยืนยันว่าเกณฑ์ที่ใช้ตรงกับตลาดปลายทาง และเอกสารนั้นอยู่ที่ใด
ดาวน์โหลดใบตรวจหลักฐานของตอนนี้
เรารวมหลักฐานที่ต้องเตรียมของทุกข้อย่อยในตอนนี้ไว้เป็นใบตรวจหลักฐานหนึ่งฉบับ ฉบับเดียวกันนี้ครอบคลุมข้อกำหนดของตอนที่ 28 และตอนที่ 29 ทั้งหมด พร้อมช่องระบุว่าหลักฐานอยู่ที่ใด ใครรับผิดชอบ และสถานะความพร้อม ไม่ต้องสมัครสมาชิก ไม่ต้องกรอกอีเมล ดาวน์โหลดได้ทันที
ไฟล์ Word · ครอบคลุม 18 ข้อย่อย · ระบุรหัสสีของแต่ละข้อไว้ให้แล้ว · แก้ไขได้ · ภาษาไทย
ดาวน์โหลดใบตรวจหลักฐาน → ตอนที่ 29 ของซีรีส์ อ่านข้อกำหนด BRCGS Food Issue 9 ทีละข้อใบตรวจหลักฐานนี้เป็นเครื่องมือเตรียมความพร้อมของโรงงาน ไม่ใช่เอกสารของ BRCGS ไม่ใช่เช็กลิสต์การตรวจของหน่วยรับรอง และไม่ใช่การรับประกันผลการตรวจ รายการหลักฐานเรียบเรียงจากประสบการณ์ที่ปรึกษาของเรา หลักฐานที่ผู้ตรวจขอดูจริงขึ้นกับลักษณะโรงงานและดุลยพินิจของผู้ตรวจ ให้อ่านถ้อยคำของข้อกำหนดจากมาตรฐานฉบับที่โรงงานถืออยู่ · ห้ามนำไปจำหน่ายต่อ
ซีรีส์นี้เขียนเพื่อให้ทีมของท่านอ่านข้อกำหนดเองได้ และเปิดให้ดาวน์โหลดใบตรวจหลักฐานฟรีทุกตอน หากต้องการให้มีคนเดินไล่กับระบบจริงของโรงงาน เรารับงานตั้งแต่ประเมินช่องว่างจนถึงเตรียมรับการตรวจ
- ที่ปรึกษาวางระบบ BRCGS Food Safety Issue 9ประเมินช่องว่าง วางแผนโครงการ และลงหน้างาน
- ตรวจติดตามภายใน BRCGS Foodให้ผู้ตรวจจากภายนอกไล่ระบบก่อนหน่วยรับรองมา
- อบรมข้อกำหนด BRCGS Food Issue 9ไล่ทั้งฉบับ ให้ทีมอ่านมาตรฐานเป็น
- สารบัญซีรีส์ทั้ง 35 ตอนดูรายการทุกตอน และดาวน์โหลดใบตรวจหลักฐานรวมเล่มเดียว
- โครงของข้อกำหนดทั้ง 9 หมวด 72 หัวข้อดูภาพรวมก่อนว่าโรงงานต้องทำหัวข้อใดบ้าง
บทความนี้เรียบเรียงขึ้นเพื่ออธิบายสาระของข้อกำหนดด้วยถ้อยคำของเราเอง ไม่ใช่สำเนา คำแปล หรือคำตีความอย่างเป็นทางการของ BRCGS และไม่ใช่การรับประกันผลการตรวจ ตัวมาตรฐาน Food Safety Issue 9 และเอกสารแนวทางตีความมีลิขสิทธิ์ ต้องซื้อหรือขอรับจาก BRCGS ถ้อยคำและเลขข้อที่แน่นอนให้ยึดตามฉบับจริงที่โรงงานถืออยู่ · อ้างอิง: BRCGS — Food Safety
บทความนี้เขียนขึ้นด้วยถ้อยคำของผู้เขียนเอง เพื่ออธิบายแนวคิดและโครงสร้างของข้อกำหนด ไม่ใช่คำแปลหรือสำเนาของมาตรฐาน การนำไปใช้จริงต้องอ้างอิงมาตรฐานฉบับจริงและกฎหมายที่บังคับใช้เป็นหลัก