เรียบเรียงโดย SP Solution Center ด้วยถ้อยคำของเราเอง จากมุมของที่ปรึกษาที่วางระบบให้โรงงานอาหาร — ไม่ใช่เอกสารของ BRCGS ไม่ใช่สำเนาหรือคำแปลของมาตรฐาน รายการหลักฐานเป็นข้อแนะนำจากประสบการณ์ของเรา ไม่ใช่เช็กลิสต์การตรวจของหน่วยรับรอง
สองหัวข้อนี้ไม่ใช่ข้อกำหนดของทุกโรงงาน ข้อ 5.8 ใช้เฉพาะสถานที่ผลิตที่ผลิตอาหารสัตว์เลี้ยงหรืออาหารสัตว์ และข้อ 5.9 ใช้เฉพาะสถานที่ผลิตที่ทำการฆ่าสัตว์หรือควักเครื่องใน รวมถึงการฆ่าหรือควักไส้ปลา
ตอนนี้เขียนสำหรับผู้จัดการประกันคุณภาพของโรงงานสองกลุ่มนั้น และสำหรับโรงงานทั่วไปที่ต้องตัดสินให้ถูกว่าตนเองระบุว่าไม่เกี่ยวข้องได้จริงหรือไม่ โดยเฉพาะโรงงานที่ขายผลพลอยได้หรือสินค้าตกเกรดไปเป็นอาหารสัตว์
ข้อ 5.6 การทดสอบผลิตภัณฑ์ และข้อ 5.7 การปล่อยผ่าน (product release) อยู่ในตอนที่ 26
1. เจตนารมณ์ของหัวข้อนี้
ข้อ 5.8 เป็นชุดข้อกำหนดเพิ่มเติมสำหรับสถานที่ผลิตที่ผลิตอาหารสัตว์เลี้ยงหรืออาหารสัตว์ เจตนารมณ์คือให้ผลิตภัณฑ์ถูกออกแบบให้ตรงกับการใช้งานที่มุ่งหมาย ให้วัตถุดิบที่อาจเป็นอันตรายต่อสัตว์ต่างชนิดและวัตถุดิบที่มีสารที่เป็นยาถูกจัดการอย่างมีการควบคุมเฉพาะ และให้ระเบียบปฏิบัติของสถานที่ผลิตสอดคล้องกับกฎหมายอาหารสัตว์ทั้งของประเทศที่ผลิตและประเทศที่จำหน่าย โดยสถานที่ผลิตยังต้องปฏิบัติตามข้อกำหนดที่เกี่ยวข้องในหมวด 1 ถึง 7 ทั้งหมดควบคู่กันไป
ข้อ 5.9 เป็นชุดข้อกำหนดเพิ่มเติมสำหรับสถานที่ผลิตที่ทำการแปรรูปขั้นต้นจากสัตว์ เจตนารมณ์คือให้ความเสี่ยงจากสารต้องห้ามถูกประเมินและนำไปควบคุมที่จุดรับวัตถุดิบ ให้สัตว์มีชีวิตถูกตรวจโดยผู้มีความสามารถทั้งก่อนและหลังการฆ่า ให้ทุกส่วนของซากที่บริโภคได้สอบกลับได้ และให้เวลากับอุณหภูมิของทุกกระบวนการหลังการฆ่าถูกกำหนดและควบคุมจริง ทั้งสองหัวข้อตรวจด้วยหลักฐานแบบเดียวกับหัวข้ออื่น คือระเบียบปฏิบัติที่เป็นเอกสาร บันทึกที่เกิดขึ้น ณ เวลาทำงาน และสิ่งที่ผู้ตรวจเห็นที่หน้างาน
ข้อ 5.8 และ 5.9 ไม่ใช่ข้อกำหนดของทุกโรงงาน หากสถานที่ผลิตไม่ได้ผลิตอาหารสัตว์เลี้ยงหรืออาหารสัตว์ หัวข้อ 5.8 สามารถระบุว่าไม่เกี่ยวข้องได้ และหัวข้อ 5.9 ใช้เฉพาะสถานที่ผลิตที่ทำการแปรรูปขั้นต้นจากสัตว์ ซึ่งจะอยู่ในกลุ่มประเภทผลิตภัณฑ์ที่ 1 ที่ 2 หรือที่ 4 อย่างไรก็ตาม หากโรงงานขายผลพลอยได้หรือสินค้าที่ลดชั้นคุณภาพไปเป็นอาหารสัตว์ เรื่องนั้นถูกควบคุมด้วยข้อกำหนดของหมวด 4.13 ไม่ใช่หัวข้อ 5.8
2. ข้อย่อยทั้งหมดในหัวข้อนี้
ตารางนี้สรุปว่าแต่ละข้อย่อยเกี่ยวกับใคร และผู้ตรวจจะตรวจข้อนั้นที่เอกสารหรือที่หน้างาน ตามรหัสสีที่มาตรฐานกำกับไว้
| ข้อ | เรื่อง | ตรวจที่ | เกี่ยวกับใคร |
|---|---|---|---|
| 5.8.1 | การออกแบบสูตรอาหารสัตว์เลี้ยงให้ตรงกับการใช้งานที่มุ่งหมาย | เอกสาร | ฝ่ายวิจัยและพัฒนา และ ฝ่ายประกันคุณภาพ เฉพาะสถานที่ผลิตที่ผลิตอาหารสัตว์เลี้ยงหรืออาหารสัตว์ |
| 5.8.2 | การจัดการวัตถุดิบที่อาจเป็นอันตรายต่อสัตว์ต่างชนิด | ทั้งสอง | ฝ่ายผลิต ฝ่ายประกันคุณภาพ และฝ่ายพัฒนาผลิตภัณฑ์ |
| 5.8.3 | การจัดการวัตถุดิบและผลิตภัณฑ์ที่มีสารที่เป็นยา | เอกสาร | ฝ่ายประกันคุณภาพ ฝ่ายผลิต จัดซื้อ และฝ่ายฝึกอบรม |
| 5.8.4 | การแปลงกฎหมายอาหารสัตว์เป็นระเบียบปฏิบัติของสถานที่ผลิต | เอกสาร | ฝ่ายประกันคุณภาพ และผู้บริหารที่รับผิดชอบด้านกฎหมาย |
| 5.9.1 | การประเมินความเสี่ยงของสารต้องห้าม | เอกสาร | ฝ่ายประกันคุณภาพ และจัดซื้อ เฉพาะสถานที่ผลิตที่ทำการแปรรูปขั้นต้นจากสัตว์ |
| 5.9.2 | การตรวจสัตว์มีชีวิตก่อนและหลังการฆ่า | ทั้งสอง | สัตวแพทย์หรือผู้มีความสามารถที่ได้รับมอบหมาย และ ฝ่ายผลิต |
| 5.9.3–5.9.4 | การสอบกลับส่วนที่บริโภคได้ และเวลาอุณหภูมิหลังการฆ่า | เอกสาร | ฝ่ายประกันคุณภาพ ฝ่ายผลิต และคลังสินค้าหรือฝ่ายขนส่ง |
รหัสสีอ่านจากมาตรฐานฉบับที่โรงงานถืออยู่ คอลัมน์เกี่ยวกับใครเป็นข้อแนะนำจากประสบการณ์ของเรา ไม่ใช่การกำหนดของ BRCGS
3. ไล่ทีละข้อ — คืออะไร เกี่ยวกับใคร และต้องเตรียมหลักฐานอะไร
5.8.1การออกแบบสูตรอาหารสัตว์เลี้ยงให้ตรงกับการใช้งานที่มุ่งหมาย
สถานที่ผลิตต้องทำให้มั่นใจว่าอาหารสัตว์เลี้ยงและอาหารสัตว์ถูกกำหนดสูตรและออกแบบให้ตรงกับการใช้งานที่มุ่งหมาย เช่น กรณีที่ผลิตภัณฑ์ถูกออกแบบให้เป็นอาหารครบส่วนหรือเป็นอาหารเสริมประกอบมื้อ ทั้งนี้สถานที่ผลิตที่ผลิตอาหารสัตว์เลี้ยงยังต้องปฏิบัติตามข้อกำหนดที่เกี่ยวข้องในหมวด 1 ถึงหมวด 7 ของมาตรฐานทั้งหมดด้วย
หากสถานที่ผลิตไม่ได้ผลิตอาหารสัตว์เลี้ยงหรืออาหารสัตว์ หัวข้อนี้ระบุว่าไม่เกี่ยวข้องได้ แต่หากสถานที่ผลิตขายผลพลอยได้หรือสินค้าที่ลดชั้นคุณภาพไปเป็นอาหารสัตว์ ต้องไปดูข้อกำหนดของหมวด 4.13 แทน
- อาหารสัตว์เลี้ยงมีลักษณะเฉพาะตรงที่ผลิตภัณฑ์อาจถูกออกแบบให้เป็นอาหารครบส่วนที่สัตว์กินทุกมื้อโดยไม่มีอาหารอื่นเสริม หรือเป็นอาหารเสริมและขนมที่ให้เป็นครั้งคราว
- องค์ประกอบทางโภชนาการและขนาดหน่วยบริโภคจึงต่างกันตามความถี่ในการบริโภคที่มุ่งหมาย
- ผู้ตรวจจะมองหาหลักฐานที่เป็นเอกสารว่าข้อกำหนดเรื่องการกำหนดสูตรนี้ถูกพิจารณาแล้ว เช่น ในกระบวนการพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่ การออกแบบสูตร หรือในข้อกำหนดจำเพาะ (specification)
- อาหารสัตว์เลี้ยงและอาหารสัตว์ต้องถูกนำเข้าสู่แผนความปลอดภัยอาหารตามหมวด 2 ของมาตรฐานด้วย
- ข้อกำหนดจำเพาะของผลิตภัณฑ์ที่ระบุชัดว่าเป็นอาหารครบส่วนหรืออาหารเสริม
- บันทึกการพัฒนาผลิตภัณฑ์ที่แสดงการพิจารณาองค์ประกอบทางโภชนาการตามการใช้งานที่มุ่งหมาย
- สูตรการผลิตที่อนุมัติแล้ว พร้อมการคำนวณคุณค่าทางโภชนาการ
- แผน HACCP ที่ครอบคลุมผลิตภัณฑ์อาหารสัตว์เลี้ยงและอาหารสัตว์
5.8.2การจัดการวัตถุดิบที่อาจเป็นอันตรายต่อสัตว์ต่างชนิด
ในกรณีที่ผลิตภัณฑ์ของสถานที่ผลิตครอบคลุมอาหารสัตว์เลี้ยงหรืออาหารสัตว์สำหรับสัตว์ต่างชนิดกัน สถานที่ผลิตต้องมีระเบียบปฏิบัติเฉพาะสำหรับการจัดการส่วนผสม วัตถุดิบ ผลิตภัณฑ์ หรือผลิตภัณฑ์ที่นำกลับมาใช้ใหม่ ซึ่งอาจเป็นอันตรายต่อผู้รับที่ไม่ได้ตั้งใจให้บริโภค
ข้อนี้ตรวจทั้งที่เอกสารและที่หน้างาน เพราะผู้ตรวจจะดูการชี้บ่งวัตถุดิบในคลัง และดูการล้างทำความสะอาดระหว่างการเปลี่ยนรุ่นการผลิตของสัตว์คนละชนิดจริง
- ส่วนผสมบางชนิดปลอดภัยกับสัตว์ชนิดหนึ่งแต่เป็นอันตรายกับอีกชนิดหนึ่ง เพราะความต้องการทางโภชนาการต่างกัน
- ต้องมีระบบระบุวัสดุที่อาจเป็นอันตรายต่อผู้รับที่ไม่ได้ตั้งใจ ครอบคลุมวัตถุดิบ สารช่วยในกระบวนการผลิต ผลิตภัณฑ์ระหว่างผลิตและผลิตภัณฑ์สำเร็จรูป รวมถึงส่วนผสมและผลิตภัณฑ์ที่อยู่ระหว่างการพัฒนา
- ต้องมีระบบป้องกันการหยิบใช้ส่วนผสมผิดชนิด
- ต้องมีระเบียบป้องกันการปนเปื้อนข้าม (cross-contamination) เช่น ระเบียบการทำความสะอาดเมื่อเปลี่ยนจากการผลิตอาหารสัตว์ชนิดหนึ่งไปเป็นอีกชนิดหนึ่ง
- ต้องมีระเบียบเฉพาะที่ทำให้ฉลากระบุชนิดสัตว์ที่มุ่งหมายและข้อจำกัดการใช้ได้ถูกต้อง
- ทะเบียนวัตถุดิบที่ระบุชนิดสัตว์ที่ใช้ได้และชนิดที่เป็นอันตราย
- ระเบียบการทำความสะอาดเมื่อเปลี่ยนรุ่นการผลิตระหว่างชนิดสัตว์ พร้อมบันทึกการทำจริง
- หลักฐานการทวนสอบ (verification) ประสิทธิผลการทำความสะอาด เช่น ผลการตรวจหาสารบ่งชี้
- ระเบียบการตรวจสอบฉลากที่ระบุชนิดสัตว์และข้อจำกัดการใช้ พร้อมบันทึกการตรวจ
5.8.3การจัดการวัตถุดิบและผลิตภัณฑ์ที่มีสารที่เป็นยา
สถานที่ผลิตที่ผลิต แปรรูป หรือบรรจุอาหารสัตว์เลี้ยงหรืออาหารสัตว์ที่มีสารที่เป็นยา ต้องมีระเบียบปฏิบัติเฉพาะสำหรับการจัดการวัตถุดิบและผลิตภัณฑ์สำเร็จรูปที่มีสารดังกล่าว อย่างน้อยต้องครอบคลุมการชี้บ่งวัสดุที่มีสารที่เป็นยาทุกประเภทที่จัดการในสถานที่ผลิต การอนุมัติผู้ขายที่เทียบเท่ากับข้อกำหนดของหมวด 3.5.1 สำหรับวัตถุดิบทุกชนิดที่มีสารที่เป็นยา การฝึกอบรมเฉพาะเรื่องการจัดการวัสดุเหล่านี้ กลไกที่ทำให้ความเข้มข้นของสารในผลิตภัณฑ์สำเร็จรูปถูกต้อง ระเบียบป้องกันการปนเปื้อนสู่ผลิตภัณฑ์ที่ไม่มีสารที่เป็นยา ระเบียบที่ทำให้ฉลากถูกต้อง และกลไกการกำจัดของเสียที่ปลอดภัยและถูกกฎหมาย
- การชี้บ่งต้องชัดเจนตลอดตั้งแต่การรับ การจัดเก็บ จนถึงการผลิต เพื่อให้พนักงานทุกคนทราบว่าวัสดุนั้นมีสารที่เป็นยาและเป็นสารชนิดใด ซึ่งสำคัญมากเมื่อสถานที่ผลิตจัดการสารหลายชนิด
- การประเมินขนาดที่ถูกต้องต้องเกิดตั้งแต่ขั้นพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่ การกำหนดสูตร และการจัดทำข้อกำหนดจำเพาะ
- ต้องพิจารณาลักษณะของกระบวนการผลิตที่อาจทำให้ความเข้มข้นเปลี่ยนไป เช่น การกระจายตัวไม่สม่ำเสมอในรุ่นการผลิต หรือกระบวนการปรุงสุกที่ทำให้น้ำระเหยจนสารเข้มข้นขึ้น
- สารที่เป็นยาและผลิตภัณฑ์ที่มีสารเหล่านั้น มักมีข้อกำหนดเพิ่มเติมทางกฎหมาย เช่น เงื่อนไขการจัดเก็บเฉพาะ การแยกจากวัสดุที่ไม่มีสารที่เป็นยาทั้งในคลังและระหว่างการผลิต และการกำจัดของเสียโดยผู้รับกำจัดที่ได้รับอนุญาต
- การอบรมความปลอดภัยผลิตภัณฑ์ตามหมวด 7.1 ต้องรวมข้อมูลเฉพาะเรื่องการจัดการวัสดุที่มีสารที่เป็นยาด้วย
- ทะเบียนวัสดุที่มีสารที่เป็นยาทุกรายการที่จัดการในสถานที่ผลิต พร้อมวิธีชี้บ่ง
- หลักฐานการอนุมัติผู้ขายของวัตถุดิบที่มีสารที่เป็นยา ตามเกณฑ์เดียวกับการอนุมัติผู้ขายวัตถุดิบ
- หลักสูตรและบันทึกการอบรมเฉพาะเรื่องการจัดการวัสดุที่มีสารที่เป็นยา
- บันทึกการชั่งและการผสมที่พิสูจน์ความเข้มข้นของสารในรุ่นการผลิต พร้อมผลการทวนสอบความสม่ำเสมอ
- ระเบียบการทำความสะอาดหลังผลิตสินค้าที่มีสารที่เป็นยา พร้อมผลการทวนสอบ
- บันทึกการส่งกำจัดของเสียโดยผู้รับกำจัดที่ได้รับอนุญาต
5.8.4การแปลงกฎหมายอาหารสัตว์เป็นระเบียบปฏิบัติของสถานที่ผลิต
ระเบียบปฏิบัติของสถานที่ผลิตต้องถูกออกแบบและนำไปปฏิบัติให้เป็นไปตามกฎหมายด้านความปลอดภัยของอาหารสัตว์เลี้ยง และอาหารสัตว์ที่เกี่ยวข้อง ทั้งกฎหมายของประเทศที่ผลิตและกฎหมายของประเทศที่จำหน่าย
- แต่ละภูมิภาคมีข้อกำหนดทางกฎหมายเรื่องอาหารสัตว์เลี้ยงและอาหารสัตว์แตกต่างกัน เช่น การขึ้นทะเบียนกับหน่วยงานที่ดูแลสุขภาพสัตว์และพืช สำหรับการผลิตที่ใช้วัสดุจากสัตว์และผลพลอยได้จากสัตว์
- ข้อ 1.1.8 กำหนดให้สถานที่ผลิตมีระบบติดตามกฎหมายให้เป็นปัจจุบันอยู่แล้ว แต่ข้อนี้เรียกร้องขั้นถัดไป คือการแปลงกฎหมายนั้นเป็นการปฏิบัติจริงในระเบียบของสถานที่ผลิต
- ต้องพิจารณากฎหมายของทั้งประเทศที่ผลิตและประเทศปลายทางที่สินค้าจะถูกจำหน่าย
- ทะเบียนกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับอาหารสัตว์เลี้ยงและอาหารสัตว์ของประเทศที่ผลิตและประเทศปลายทาง
- ตารางเทียบข้อกำหนดทางกฎหมายกับระเบียบปฏิบัติของสถานที่ผลิตที่รองรับแต่ละข้อ
- ใบอนุญาตหรือการขึ้นทะเบียนที่กฎหมายกำหนดสำหรับการผลิตอาหารสัตว์ ฉบับที่ยังไม่หมดอายุ
- บันทึกการปรับปรุงระเบียบปฏิบัติเมื่อกฎหมายเปลี่ยนแปลง
5.9.1การประเมินความเสี่ยงของสารต้องห้าม
บริษัทต้องดำเนินการประเมินความเสี่ยง (risk assessment) สำหรับสารต้องห้ามที่อาจปรากฏ ซึ่งหมายถึงสารที่กฎหมายของประเทศที่ดำเนินการหรือประเทศปลายทางที่จะจำหน่ายห้ามไว้ ตัวอย่างเช่น ยา ยาสำหรับสัตว์อย่างฮอร์โมนเร่งการเจริญเติบโต โลหะหนัก และสารกำจัดศัตรูพืช การประเมินนี้ทำเป็นส่วนหนึ่งของการประเมินความเสี่ยงวัตถุดิบหรือแยกเป็นกิจกรรมต่างหากก็ได้ และผลของการประเมินต้องถูกนำไปใส่ไว้ในระเบียบการรับและการทดสอบวัตถุดิบ รวมถึงกระบวนการอนุมัติและเฝ้าติดตามผู้ขาย
หัวข้อ 5.9 ใช้เฉพาะสถานที่ผลิตที่ทำการฆ่าหรือควักเครื่องในสัตว์ รวมถึงการฆ่าหรือควักไส้ปลา โรงงานแปรรูปที่รับเนื้อสัตว์ที่ผ่านการชำแหละมาแล้วไม่อยู่ในขอบเขตของหัวข้อนี้
- มาตรฐานไม่ได้ให้บัญชีสารต้องห้ามไว้ตายตัว เพราะขึ้นกับที่ตั้งของสถานที่ผลิตและประเทศที่จำหน่ายผลิตภัณฑ์
- กิจกรรมนี้อาจเป็นส่วนหนึ่งของการประเมินความเสี่ยงวัตถุดิบทั้งหมด เป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการ HACCP หรือทำแยกเป็นกิจกรรมต่างหาก
- ผลของการประเมินต้องไหลต่อไปสู่การอนุมัติและเฝ้าติดตามผู้ขายจริง ไม่ใช่จบอยู่ที่เอกสารการประเมิน
- เอกสารการประเมินความเสี่ยงสารต้องห้าม พร้อมรายชื่อสารที่พิจารณาและเหตุผล
- ทะเบียนกฎหมายเรื่องสารต้องห้ามของประเทศที่ตั้งสถานที่ผลิตและประเทศปลายทาง
- ระเบียบการรับวัตถุดิบที่ระบุเกณฑ์ยอมรับและแผนการทดสอบที่มาจากผลการประเมิน
- หลักฐานการเก็บข้อมูลจากผู้ขาย เช่น หนังสือรับรองหรือผลการทดสอบสารตกค้าง
5.9.2การตรวจสัตว์มีชีวิตก่อนและหลังการฆ่า
ในกรณีที่สถานที่ผลิตรับสัตว์มีชีวิตเข้ามา ต้องมีการตรวจโดยผู้มีความสามารถเหมาะสม ทั้งที่คอกพักสัตว์และภายหลังการฆ่า เพื่อยืนยันว่าสัตว์เหมาะสมสำหรับการบริโภคของมนุษย์
ข้อนี้ตรวจทั้งที่เอกสารและที่หน้างาน ผู้ตรวจจะดูทั้งบันทึกการตรวจและเดินไปดูคอกพักสัตว์ พร้อมดูว่าสัตว์หรือชิ้นส่วนที่ถูกตัดสินว่าไม่เหมาะสมถูกแยกออกอย่างไร
- ข้อกำหนดนี้ใช้เฉพาะสถานที่ผลิตที่รับสัตว์มีชีวิต เช่น โรงฆ่าสัตว์และสถานที่ผลิตที่รับปลามีชีวิต
- การตรวจต้องเกิดขึ้นทั้งก่อนและหลังการฆ่า และต้องระบุสัตว์ที่อาจเพิ่มความเสี่ยงการปนเปื้อนข้ามในโรงงานด้วย เช่น สัตว์ที่สกปรกมากผิดปกติหรือฝูงที่ตรวจพบเชื้อ
- สัตว์กลุ่มดังกล่าวต้องมีการดำเนินการเพิ่มเติม เช่น การทำความสะอาดหรือจัดให้ฆ่าท้ายรอบการผลิต เพื่อป้องกันการปนเปื้อนไปยังสัตว์หรือผลิตภัณฑ์อื่น
- ในหลายประเทศการตรวจโดยสัตวแพทย์ของทางราชการก่อนและหลังการฆ่าถือว่าตอบข้อกำหนดหลักของข้อนี้แล้ว หากไม่มีการตรวจของทางราชการ ผู้ตรวจของสถานที่ผลิตต้องเข้าใจอาการของโรคที่เป็นความเสี่ยงและมีอำนาจปฏิเสธสัตว์หรืออวัยวะได้
- เมื่อพบสัตว์ที่ไม่เหมาะสมสำหรับการบริโภค สถานที่ผลิตต้องมีระเบียบการแยกเนื้อหรือสัตว์นั้นออกเพื่อไม่ให้เข้าสู่ห่วงโซ่อาหารของมนุษย์ และต้องเก็บบันทึกการตรวจไว้
- บันทึกการตรวจสัตว์ที่คอกพักและการตรวจหลังการฆ่า พร้อมชื่อผู้ตรวจ
- หลักฐานความสามารถของผู้ตรวจ เช่น ใบอนุญาตสัตวแพทย์หรือบันทึกการอบรมและการมอบอำนาจปฏิเสธ
- ระเบียบการจัดการสัตว์ที่มีความเสี่ยงสูง เช่น การจัดลำดับการฆ่าท้ายรอบการผลิต
- บันทึกการแยกและกำจัดสัตว์หรืออวัยวะที่ถูกตัดสินว่าไม่เหมาะสมสำหรับการบริโภค
5.9.3–5.9.4การสอบกลับส่วนที่บริโภคได้ และเวลาอุณหภูมิหลังการฆ่า
สถานที่ผลิตต้องมีระเบียบปฏิบัติที่รักษาการสอบกลับ (traceability) ของทุกส่วนของซากที่บริโภคได้ คือทุกส่วนที่มุ่งหมายให้เข้าสู่ห่วงโซ่อาหารของมนุษย์ และต้องกำหนดข้อกำหนดด้านเวลาและอุณหภูมิสำหรับทุกกระบวนการหลังการฆ่า เช่น การลดอุณหภูมิหลังการฆ่า การแปรรูป การจัดเก็บ และการกระจายสินค้า โดยข้อกำหนดเหล่านี้ต้องกำหนดไว้สำหรับส่วนที่บริโภคได้ทุกส่วนที่เป็นสินค้าแช่เย็นหรือแช่เยือกแข็ง
- มาตรฐานไม่ได้กำหนดรูปแบบระบบสอบกลับตายตัว แต่สถานที่ผลิตต้องทราบข้อจำกัดของระบบที่ตนเองใช้
- หากซากใดถูกตัดสินว่าไม่เหมาะสมสำหรับการบริโภค ทุกส่วนที่บริโภคได้ซึ่งเชื่อมโยงกับซากนั้นต้องถูกนำออกจากสายการผลิต หากระบบสอบกลับละเอียดเพียงระดับวันหรือรุ่นการผลิต การเรียกคืน (recall) อาจต้องครอบคลุมทั้งวันหรือทั้งรุ่นของแต่ละส่วนที่บริโภคได้
- ส่วนที่บริโภคได้ในความหมายของข้อนี้รวมถึงเครื่องใน ผลพลอยได้จากสัตว์ที่เข้าสู่ห่วงโซ่อาหารของมนุษย์ และเลือดที่ใช้บริโภค
- ระเบียบการสอบกลับต้องจัดทำเป็นเอกสาร ต้องอบรมบุคลากรที่เกี่ยวข้อง และต้องถูกนำไปใช้จริงอย่างครบถ้วน พร้อมการชี้บ่งวัตถุดิบ ผลิตภัณฑ์ระหว่างผลิต วัสดุที่ใช้ไม่หมด และผลิตภัณฑ์สำเร็จรูป
- ข้อกำหนดเวลาและอุณหภูมิต้องครอบคลุมทุกช่วงของกระบวนการหลังการฆ่า ตั้งแต่การลดอุณหภูมิเริ่มต้นและเวลาที่ใช้จนซากถึงอุณหภูมิเป้าหมาย ไปจนถึงการแปรรูป การจัดเก็บ และการกระจายสินค้า ซึ่งเชื่อมกับข้อกำหนดเรื่องข้อกำหนดจำเพาะของกระบวนการตามข้อ 6.1.1
- ระเบียบปฏิบัติการสอบกลับที่ระบุระดับความละเอียดของการสอบกลับและข้อจำกัดของระบบ
- บันทึกการชี้บ่งซากและส่วนที่บริโภคได้ ตั้งแต่การรับจนถึงผลิตภัณฑ์สำเร็จรูป
- ผลการทดสอบระบบสอบกลับที่ไล่ทั้งไปข้างหน้าและย้อนกลับ ครอบคลุมเครื่องในและผลพลอยได้
- ข้อกำหนดจำเพาะของกระบวนการที่ระบุเวลาและอุณหภูมิของทุกขั้นตอนหลังการฆ่า
- บันทึกการเฝ้าติดตามอุณหภูมิและเวลาในการลดอุณหภูมิซาก การจัดเก็บ และการขนส่ง
- บันทึกการอบรมบุคลากรเรื่องระเบียบการสอบกลับ
4. ข้อผิดพลาดที่เราพบบ่อยที่สุดในหัวข้อนี้
เรื่องแรก ระบุว่าไม่เกี่ยวข้องทั้งที่ขายผลพลอยได้ไปเป็นอาหารสัตว์โดยไม่ได้ตรวจสอบว่าใช้หัวข้อใด โรงงานอาหารคนที่ขายเศษเนื้อ กระดูก หรือสินค้าตกเกรดให้ผู้ผลิตอาหารสัตว์ มักลังเลว่าต้องทำข้อ 5.8 หรือไม่ คำตอบคือไม่ เพราะการควบคุมผลพลอยได้และสินค้าที่ลดชั้นคุณภาพอยู่ในหมวด 4.13 ไม่ใช่หัวข้อ 5.8 แต่การระบุว่าไม่เกี่ยวข้องควรมีเหตุผลเป็นลายลักษณ์อักษรในเอกสารประเมินขอบข่าย ไม่ใช่การเว้นว่างไว้ในใบตรวจ
เรื่องที่สอง ล้างสายระหว่างเปลี่ยนชนิดสัตว์ตามความรู้สึก ไม่มีเกณฑ์ที่ทวนสอบได้ ข้อ 5.8.2 ต้องการระเบียบปฏิบัติเฉพาะสำหรับส่วนผสมที่อาจเป็นอันตรายต่อสัตว์ต่างชนิด สิ่งที่พบบ่อยคือโรงงานรู้ว่าต้องล้างสายก่อนเปลี่ยนจากอาหารสุนัขไปเป็นอาหารแมว แต่ไม่ได้กำหนดว่าล้างอย่างไร ทวนสอบด้วยอะไร และใครเป็นผู้ปล่อยสายให้เดินต่อ ผู้ตรวจจะดูบันทึกการเปลี่ยนรุ่นจริง แล้วถามว่าเกณฑ์ที่ใช้ตัดสินว่าสะอาดพอมาจากที่ใด
เรื่องที่สาม กำหนดเวลาและอุณหภูมิหลังการฆ่าไว้ในระเบียบ แต่ไม่มีบันทึกที่พิสูจน์ว่าทำได้จริงทุกรุ่น ข้อ 5.9.4 ต้องการข้อกำหนดด้านเวลาและอุณหภูมิสำหรับทุกกระบวนการหลังการฆ่า ตั้งแต่การลดอุณหภูมิจนถึงการกระจายสินค้า โรงงานจำนวนมากมีตัวเลขในระเบียบปฏิบัติครบ แต่บันทึกอุณหภูมิห้องเย็นเป็นค่ารายวันเพียงค่าเดียว ซึ่งไม่บอกว่าซากแต่ละรุ่นถึงอุณหภูมิเป้าหมายภายในเวลาที่กำหนดหรือไม่ หลักฐานที่ตอบข้อนี้ได้คือบันทึกที่ผูกรุ่นของซากกับเวลาเริ่มและเวลาที่ถึงอุณหภูมิเป้าหมาย
ดาวน์โหลดใบตรวจหลักฐานของตอนนี้
เรารวมหลักฐานที่ต้องเตรียมของทุกข้อย่อยในตอนนี้ไว้เป็นใบตรวจหลักฐานหนึ่งฉบับ ฉบับเดียวกันนี้ครอบคลุมข้อกำหนดของตอนที่ 26 และตอนที่ 27 ทั้งหมด พร้อมช่องระบุว่าหลักฐานอยู่ที่ใด ใครรับผิดชอบ และสถานะความพร้อม ไม่ต้องสมัครสมาชิก ไม่ต้องกรอกอีเมล ดาวน์โหลดได้ทันที
ไฟล์ Word · ครอบคลุม 16 ข้อย่อย · ระบุรหัสสีของแต่ละข้อไว้ให้แล้ว · แก้ไขได้ · ภาษาไทย
ดาวน์โหลดใบตรวจหลักฐาน → ตอนที่ 27 ของซีรีส์ อ่านข้อกำหนด BRCGS Food Issue 9 ทีละข้อใบตรวจหลักฐานนี้เป็นเครื่องมือเตรียมความพร้อมของโรงงาน ไม่ใช่เอกสารของ BRCGS ไม่ใช่เช็กลิสต์การตรวจของหน่วยรับรอง และไม่ใช่การรับประกันผลการตรวจ รายการหลักฐานเรียบเรียงจากประสบการณ์ที่ปรึกษาของเรา หลักฐานที่ผู้ตรวจขอดูจริงขึ้นกับลักษณะโรงงานและดุลยพินิจของผู้ตรวจ ให้อ่านถ้อยคำของข้อกำหนดจากมาตรฐานฉบับที่โรงงานถืออยู่ · ห้ามนำไปจำหน่ายต่อ
ซีรีส์นี้เขียนเพื่อให้ทีมของท่านอ่านข้อกำหนดเองได้ และเปิดให้ดาวน์โหลดใบตรวจหลักฐานฟรีทุกตอน หากต้องการให้มีคนเดินไล่กับระบบจริงของโรงงาน เรารับงานตั้งแต่ประเมินช่องว่างจนถึงเตรียมรับการตรวจ
- ที่ปรึกษาวางระบบ BRCGS Food Safety Issue 9ประเมินช่องว่าง วางแผนโครงการ และลงหน้างาน
- ตรวจติดตามภายใน BRCGS Foodให้ผู้ตรวจจากภายนอกไล่ระบบก่อนหน่วยรับรองมา
- อบรมข้อกำหนด BRCGS Food Issue 9ไล่ทั้งฉบับ ให้ทีมอ่านมาตรฐานเป็น
- สารบัญซีรีส์ทั้ง 35 ตอนดูรายการทุกตอน และดาวน์โหลดใบตรวจหลักฐานรวมเล่มเดียว
- โครงของข้อกำหนดทั้ง 9 หมวด 72 หัวข้อดูภาพรวมก่อนว่าโรงงานต้องทำหัวข้อใดบ้าง
บทความนี้เรียบเรียงขึ้นเพื่ออธิบายสาระของข้อกำหนดด้วยถ้อยคำของเราเอง ไม่ใช่สำเนา คำแปล หรือคำตีความอย่างเป็นทางการของ BRCGS และไม่ใช่การรับประกันผลการตรวจ ตัวมาตรฐาน Food Safety Issue 9 และเอกสารแนวทางตีความมีลิขสิทธิ์ ต้องซื้อหรือขอรับจาก BRCGS ถ้อยคำและเลขข้อที่แน่นอนให้ยึดตามฉบับจริงที่โรงงานถืออยู่ · อ้างอิง: BRCGS — Food Safety
บทความนี้เขียนขึ้นด้วยถ้อยคำของผู้เขียนเอง เพื่ออธิบายแนวคิดและโครงสร้างของข้อกำหนด ไม่ใช่คำแปลหรือสำเนาของมาตรฐาน การนำไปใช้จริงต้องอ้างอิงมาตรฐานฉบับจริงและกฎหมายที่บังคับใช้เป็นหลัก